ตอนที่ 212 : สถาบันของเรา ...

ฝนตกทุกวัน ...

ทำให้จิตใจของข้าพเจ้า สลดหดหู่พอสมควร

IE Story ตอนนี้ ... ก็เลย ตั้งชื่อแบบหวาดเสียวๆ นิดนึง ...

แบบว่า ... คล้ายๆ ว่า

จะเข้ากับสถานการณ์ บ้านเมืองของเรา ณ ตอนนี้

ความจริง ... ก็ไม่ใช่ เช่นนั้นหรอก

เพราะ อันว่า ... IE Story นั้น ...

ได้เคยประกาศยืนยัน มาหลายหน ว่า ...

เรามี จุดยืน จุดเดิน จุดนั่ง และ จุดนอน ว่า

... จะไม่ข้องแวะกับ การเมืองและวิชาการ ...

เน้นแต่เรื่องสาระๆ ในแนวไร้สาระ

และ เรื่องไร้สาระๆ ในแนวสาระนิดๆ .... อะไรทำนองนั้น

เพราะ

ความจริงแล้ว ...

IE Story ณ ตอนนี้

ตั้งใจ จะเขียนเพื่อรำลึกถึง

วันสำคัญวันหนึ่ง ของเดือนนี้ ...

เพราะ อาจจะเป็นวันที่

พวกเรา ชาว สจล. ทั้งหลาย ... รวมทั้งข้าพเจ้า

อาจจะหลงลืมไป นั่นก็ คือ ...

วันที่ 18 สิงหาคม

ซึ่งเป็น วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ

อีกทั้ง ในวันที่ 24 สิงหาคม ก็ยังเป็นวันสถาปนา

คณะวิศวกรรมศาสตร์ สจล. ของเรา

ซึ่งปีนี้ ... เป็นปีที่ 48 แล้ว

ณ วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411 ...

เป็นวันที่ มีความสำคัญมากๆ ในวงการวิทยาศาสตร์ไทย

เพราะ เป็นวันที่ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ได้เสด็จพระราชดำเนิน ทอดพระเนตรสุริยุปราคาเต็มดวง

ทรงคำนวณพยากรณ์ไว้ล่วงหน้า 2 ปี ว่า

จะเกิดสุริยุปราคาในวันนี้ ...

โดยจะเห็นหมดดวง ที่หว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ในครั้งนี้ ... มีคณะนักดาราศาสตร์ จากประเทศฝรั่งเศส

และ เซอร์แฮรี ออด เจ้าเมืองสิงคโปร์ เดินทางมาเข้าเฝ้าฯ

และ ร่วมสังเกตการณ์ ในเหตุการณ์ครั้งนี้ ด้วย

เซอร์แฮรี ออด เจ้าเมืองสิงคโปร์ ได้บันทึกเหตุการณ์ ไว้ว่า ....

"พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระสำราญมาก

เพราะการคำนวณเวลาสุริยุปราคาของพระองค์

ได้พิสูจน์แล้วว่า ถูกถ้วนที่สุด ถูกถ้วนยิ่งกว่าที่ชาวยุโรปได้คำนวณไว้" ดังนั้น

IE Story ณ ตอนนี้ ...

จึงขอร่วมรำลึกถึงเหตุการณ์ครั้งนี้ ...

และ ข้าพเจ้าคิดว่า ... น่าจะเป็นเรื่องราวแบบสาระๆ

ที่ชาว สจล. ทุกคน ควรจะร่วมรับรู้ด้วย ดังนั้น ...

ข้าพเจ้า จึงขอชวนเชิญ ให้สมาชิก IE Story ทุกท่าน

ได้ร่วมรำลึกถึง สถาบันที่รักของเรา ... สักเล็กน้อย โดยภาพทั้งหมดนี้ ... บางภาพก็เคย นำลงบ้างมาแล้ว

แต่ข้าพเจ้า เชื่อว่า ...

ทุกๆ ภาพในตอนนี้ ... น่าจะทำให้ทุกๆ ท่าน

ได้ระลึกนึกถึงวันเวลาดีๆ ...

ที่ได้ใช้ชีวิต ในสถาบันฯ ที่รัก ของพวกเราบ้าง ...
สำหรับเยาวชน IE ทั้งหลาย ... ที่กำลังเรียนอยู่

เมื่อมองภาพเหล่านี้แล้ว ... ก็อาจจะรู้สึกเฉยๆ

เพราะ ... ก็เห็นๆ กันอยู่ทุกวี่วัน

แบบว่า ... ก็ภาพเดิมๆ หละ

วันนี้ฝนตกๆ วันโน้นแดดออกๆ ... พอจะถึงวันสอบ ... ก็ไปไหว้ ไปบน ...

พอเกรดออก ... ไปแก้บน

พอเทอมหน้า ... ก็กลับไปบนใหม่ ...

แล้วก็ กลับไปแก้บนใหม่

บ้าง ก็มีกิจกรรมแปลกๆ
ไปกวาด ไปถู ไปถวายบัวลอย ... ไปถวายช้าง ถวายม้า

ก็วนเวียนๆๆๆ กันแบบนี้ ... ไปเรื่อยๆ

เป็นวิถีชีวิตแบบเดิมๆ ของเด็กลาดกระบัง

แต่ข้าพเจ้า เชื่อว่า ...

หากท่านๆ ทั้งหลาย ที่ได้ลาจากสถาบันฯ ไปนานๆ แล้ว

แบบว่า ... ไปทำงาน ไปเรียนต่อ ณ แดนไกล ...

หรือ พำนักอาศัย อยู่ห่างไกล ... จากดินแดนลาดกระบัง

ข้าพเจ้า เชื่อว่า ...

เพียงแค่พวกเรา ได้เห็นภาพบรรยากาศ แบบนี้ ...

ก็คงน่าจะ ... ได้อิ่มเอมใจ

และ ชื่นอกชื่นใจ ในอารมณ์บ้าง อย่างแน่นอน ...

.....................................................................................