ตอนที่ 275 : ต้นไม้ ต้นใหม่ ... อีกหลายต้น

หลังจากที่ข้าพเจ้า ...

ได้ฟูมฟายมากมาย ใน IE Story

ตอนที่แล้ว ...

เกี่ยวกับเรื่อง ไอ่ต้นไม้แก่ๆ ... อะไรนั่น แหละ

ก็มีการสอบถาม มามากมาย ว่า ...

สรุปแล้ว ... ข้าพเจ้า ต้องการจะบอก อะไร ?

แบบว่า ....

1. บอกว่า ... ตนเอง เหมือนต้นไม้แก่ๆ หน้าภาค

2. บอกว่า ... ใครว่างๆ ช่วยไปตัดต้นไม้ ต้นนี้ ซะทีเหอะ

3. บอกว่า ... ชักจะเบื่อๆ ขี้เกียจทำงานแล้ว

4. ... แบบว่า ขี้เกียจเขียนเรื่องราว อะไรยาวๆ

เลยใช้วิธีอู้งานเขียน ... ด้วยการแต่งกลอนสั้นๆ ดีกว่า

เนื่อหา สาระ ... ก็ไม่มีอะไร

แบบว่า ... กลอนพาไป .... ประมาณ นั้น

ความจริงแล้ว ... คำตอบ ก็คือ

ทุกๆ ข้อ... มารวมกัน นั่นแหละ

แบบว่า

ณ ... เช้าตรู่มากๆ วันหนึ่ง

ขณะที่ข้าพเจ้า นั่งเล่น ... ใต้ต้นไม้ ต้นนี้

และ กำลังใช้ชีวิตยามเช้า อัแสนสุข แบบง่ายๆ

ก็คือ ... กำลังกินข้าวเหนียวร้อนๆ กับ หมูปิ้งเยิ้มๆ

พร้อมๆ กับ ดูดกาแฟเย็น ... อันหวานฉ่ำ

พร้อมๆ กับ ... พยายามแอบเงี่ยหูฟัง "ป้านก" ซุ้มโค้ก

... กำลังด่าลูก-ด่าผัว-ด่า รปภ. รับอรุณ แบบเร้าใจ

ทันใดนั้น ....

กิ่งไม้แห้งๆ ขนาดจัมโบ้ ...

จากต้นไม้สุด love ของพวกเราชาว IE

ก็หักโค่นลงมา ... อย่างรวดเร็ว ด้วยค่า g

.... เฉี่ยวสังขาร ของชายท้วม สูงวัย ...

ที่กำลังยัดข้าวเหนียวหมูปิ้งอยู่เต็มปาก ... อย่างหวุดหวิด

หากอุบัติเหตุนี้ ... รุนแรงถึงชีวิต

ข้าพเจ้า ก็คงจะจินตนาการ

ถึงบทบรรยายพาดหัว นสพ.ไทยรัฐ ... ได้ดี

แบบว่า ...

" .... สุดอนาถ ... กิ่งไม้ทับ ดร.ท้วมสูงวัย

คาข้าวเหนียวหมูปิ้ง ... ปลิ้นจุกปาก ... "

ดังนั้น ... งานนี้

ถึงจะเป็นการเสียสละชีพ เพื่อชาติ ... ในเวลาราชการ

แต่ก็ดูอนาถๆ ใจพิกล อ่ะ ...

อันว่า ... เจ้าต้นไม้ ต้นนี้

ตอนนี้ กำลังมีปัญหามากๆ ...

เพราะ กำลังโดนกองทัพหนอน ...

รุมเจาะลำต้น พรุนไปหมด

ดังนั้น ... กิ่งก้าน ทั้งหลาย ก็ค่อยๆ แห้งเหี่ยว

ผุพัง และ ก็จะหักโค่นลงมาเรื่อยๆ

ใครจอดรถใต้ต้นไม้ ต้นนี้ ... เสี่ยงสุดๆ

ดังนั้น

ณ ตอนนี้ ... ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้

นอกจาก พยายามไม่จอดรถ ใต้ต้นนี้

และ พยายาม นั่งกินหมูปิ้ง ... อย่างมีสติ

และ

เฝ้ามอง ... สิ่งที่ข้าพเจ้ารักมากๆ ...

กำลัง จากไปอย่างช้าๆ ...

เฮ้ออออ ....

ดังนั้น

แรงบันดาลใจ ... ในบทกลอนนี้

ก็คือ ...

มันคงจะต้องมี สักวันหนึ่งแน่ๆ ...

และ แน่นอน

ที่จะต้อง ตัดใจ ... อำลาหน้าที่อันยิ่งใหญ่

คงจะเจ็บปวด ... ด้วยกันทุกคน

แต่ก็ต้อง ยอมรับความจริง ...

ในสภาพแห่งสังขาร และกาลเวลา

ไม่ว่า จะเป็น ...

ปุถุชนคนธรรมดา ... หรือ ต้นไม้ ต้นหนึ่ง

ก็อยู่ภายใต้ กฎเกณฑ์นี้ ... โดยเท่าเทียมกัน เสมอ

ก็ถือว่า ...

เป็นข้อคิดที่ดี ที่ช่วยเตือนใจข้าพเจ้า

ณ วันที่ ... มีอายุครบ 45 ปี ...

ตลอดสองวันที่ผ่านมา ... 16-17 กพ.

เหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่

ที่น่าจดจำกว่า วันเกิดของข้าพเจ้า

ก็คือ

การสอบ final project ของชาว IE ปีสี่ ... IE-9

ปีนี้ ... สอบกัน รวดเร็วสุดๆ

เพื่อชาว IE เหล่านี้ ... จะได้ออกไปสู่โลกกว้าง ได้เร็วขึ้น
บรรยากาศ การสอบ ... ก็เหมือนเดิม

สุข เศร้า ... เคล้าเสียงฮา

อาหารว่าง ... เรียบหรู ... ดูดี มีระดับ

ราคา ประหยัด ... รสชาติ ก็ "พอ-แหลก-ล่าย"

ดังที่เอ่ยมาแล้ว ... ว่า
เผอิญว่า วันนี้ ... ตรงกับวันเกิดของข้าพเจ้า
ดังนั้น
การสอบ วันนี้ ... ดูคึกคักขึ้น
เพราะข้าพเจ้า ... ได้มีขนมแปลกๆ ดีๆ เพียบ
แบบว่า ...
นานน้าน .... นานๆ ...
จะมี "ของกินที่ได้" .... แบบสวยๆ งามๆ กับเขาสักที
เพราะตามปกติ ... ก็ได้กิน แต่ขนมบ้านๆ ...
เช่น .... เพียงแค่ วันไหน ...
มีข้าวเหนียวสังขยา ข้าวเหนียวหน้าปลาแห้ง
ห่อใบตองสีเขียวๆ ... มาแบ่งกันกินยามเที่ยง ...
ก็ถือว่า ...
หรูสุดๆ แล้ว สำหรับ อจ. IE ของพวกเรา
ในวันนั้น ...

ชาว Zs9 ... ได้มอบเต่า 1 ฝูง ให้แก่ข้าพเจ้า
น่ารัก สุโค่ยๆ
... ข้าพเจ้า ก็เลยตั้งใจ แบบเล็กๆ ว่า
ณ ชีวิตบั้นปลายของข้าพเจ้า ...
จะเปิด พิพิธภัณฑ์เต่าล้านตัว ... ก็คงจะดี เนอะ ...

ด้วยประการทั้งปวง ... การสอบ project ปีนี้
ถึงแม้ว่า ...
ข้าพเจ้า จะมีอาการเจ็บป่วยเล็กๆ ...
แต่ก็อารมณ์ดี เป็นพิเศษ ยิ่งนัก...
และ แม้ว่า ...
จะมีกลุ่ม project หลายกลุ่ม
ที่ข้าพเจ้า ตั้งหน้าตั้งตารอ ...
อยากจะเชือด อยากจะด่า ... ใจจะขาด
แต่วันนั้น ...
ด้วยอิทธิฤทธิ์ ของเค้ก และ ตุ๊กตาเต่า ทั้งหลาย
ก็เลยทำให้ ...
จิตใจ ของข้าพเจ้า ก็อ่อนโยนลงมาก
ดังนั้น
ก็เลยเพลาๆ มือ ... เพลาๆ ปาก ลงเล็กน้อย
ก็ มีเพียงแค่ ...
ด่าเล็กๆ เหน็บแนมเบาๆ ...
อะไรประมาณ นั้น
ด้วยประการทั้งปวง ...
ข้าพเจ้าก็ ต้องถือโอกาส ....
ขอขอบคุณ ... สำหรับ sms
ที่ happy birthday กันมาตลอด 2-3 วันนี้
รวมทั้ง ต้องขอขอบคุณ ...
เหล่า สาวก hi5 ... ทั้งหลาย เช่นกัน
อีกทั้ง ....
ต้องขอขอบคุณ อย่างสูง
สำหรับ บุคคลบางท่าน ...
ที่เป็น สมาชิก IE Story / sunpasit HI5
ทั้งๆ ที่โดยส่วนตัว ... ไม่เคยรู้จัก หรือ พูดคุยกันเลย
แต่ยังอุตส่าห์ มีน้ำใจ ...
อวยพร วันเกิด ... มาเช่นกัน
ซาบซึ้งหลายๆ ... ครับ
เย็นแล้ว ....
...........
...
..
.
... การสอบปีนี้ หนักหน่วงยิ่งนัก
กว่าจะเลิกสอบ ... ก็เกือบๆ จะค่ำมืด ทั้ง 2 วัน ... แต่ก็ถือได้ว่า ....

ปีนี้
เป็นปีที่ ... ที่ข้าพเจ้าสุขใจ ยิ่งนัก
เพราะ ... เมื่อมอง
เหล่าของขวัญอันสูงค่า ... ที่อยู่ตรงหน้า
ข้าพเจ้า ก็แช่มชื่นใจ ... ยิ่งนัก
ของขวัญนี้ ...
ไม่ใช่เค้ก ไม่ใช่ขนม
ไม่ใช่ตุ๊กตา ไม่ใช่คำอวยพร ...
แต่ของขวัญนั้น ... ก็คือ
ภาพความสำเร็จของชาว IE-9 ... ทุกคน
ที่พร้อมแล้ว ... จะโบยบินสู่โลกกว้าง

แล้ว
ข้าพเจ้า ... ก็
ยิ้มให้เจ้าเต่าเขียว ตัวน้อย
.....
..
.
นึกถึง ... ตนเอง
นึกถึง ต้นไม้เก่าแก่หน้าภาค ...
ที่กำลังผุพัง ... รอเวลา จากลา
แล้ว ...
นึกถึง .. เหล่าต้นไม้ ต้นใหม่ๆ ...
ที่กำลังงอกงาม สดใส
และ เติบใหญ่ อย่างงดงาม
.....
..
.
แม้ว่า .... สิ่งนี้
จะเป็นวัฏจักร ที่แสนเจ็บปวด ...
แต่ก็เป็นวิถีทาง ... แห่งความเปลี่ยนแปลง
ที่งดงาม และ น่าชื่นใจ ยิ่งนัก ...

และ ท้ายสุด นี้

ข้าพเจ้า ก็ขออวยพร

ให้เหล่า ต้นไม้ IE-9 ... ทั้งหลาย

ขอให้โชคดี และ ประสบแต่สิ่งที่ดีงาม ทุกๆ คน ...

ตลอดไป ...
..............................

ขอเชิญชม ... ภาพบรรยากาศ การสอบ Project ของชาว IE-9

และ ภาพบรรยากาศ ... หลังการสอบ project ....

ได้ที่ ... photo albums ... ของ hi5-ไอ่แก่

http://nutginji.hi5.com/friend/profile/displayProfile.do?userid=62278639

คำเตือน

... มีบางภาพ ... ที่อาจไม่เหมาะสม กับเยาวชน และ ผู้เคร่งครัดศีลธรรม