ตอนที่ 234 : เล่าเรื่องเมืองแขก ... (1)

ดังที่ข้าพเจ้า ...

ได้โฆษณาประชาสัมพันธ์ มาหลายวันแล้ว

ว่า จะเล่าเรื่อง การเดินทางอันยาวไกลของข้าพเจ้า

ให้เหล่าสมาชิก IE Story ทั้งหลาย ได้ฟังกัน

ณ บัดนี้ ... ทุกอย่างก็พร้อมแล้ว

คอมพิวเตอร์ ... พร้อม

รูปถ่าย ... เรียบร้อย สมบูรณ์

อารมณ์ + บรรยากาศ + สุขภาพ .... ก็พร้อม

ดังนั้น

ก็จะขอฟูมฟาย ... เล่าเรื่องราวทั้งหลายเหล่านี้

ไปเรื่อยๆ ก็แล้วกัน

ก็ไม่รู้ว่า ...

เรื่องราวนี้ ... จะยืดยาวเนิ่นนาน ได้แค่ไหน

ก็ขอให้อดทน อ่านไปเรื่อยๆ ...

แต่หาก ณ ช่วงเวลาอื่นๆ

หากมีเรื่องราว ข่าวสารใดๆ ที่น่าสนใจ ...

ข้าพเจ้า ก็จะนำมาสอดแทรก เป็นระยะๆ ก็แล้วกัน โดยสรุปแล้ว ...

การเดินทางของข้าพเจ้า ณ ครั้งนี้

มีจุดมุ่งหมาย ไปยังดินแดนพุทธภูมิ ...

เริ่มต้นจากศรีลังกา สัก 3-4 วัน ... จากนั้น

ก็เข้าอินเดีย ... ตามร่องรอยของพระพุทธองค์ไปเรื่อยๆ

จนเข้าแดน ประเทศเนปาล ... อะไรประมาณ นั้น

สำหรับ ... สมาชิกที่ร่วมทาง ไปกับข้าพเจ้าในครั้งนี้

ก็มี ประมาณ 30 กว่าคน ...

แน่นอน ว่า ... กว่า 90% ก็เป็นเพศหญิงทั้งน้าน ....

และ หลังจากที่ ข้าพเจ้า ทำการ สแกนอย่างรวดเร็ว

ก็ได้ข้อสรุป ที่น่าตกใจเล็กๆ ว่า ...

อายุรวมของสาวๆ กลุ่มนี้ .... ประมาณ 30 กว่า ท่าน

นับรวมได้ประมาณ 2,000 ปี พอดีๆ ....

แบบว่า ... ถูกต้องตาม สเปค "สูง-ยาว-ขาว-ตึง" ... ทุกประการ

สูง - สูงวัย

ยาว - สายตายาว

ขาว - ผมขาว

ตึง - หูตึง

กิจกรรมหลัก ... ของคณะทัวร์ชุดนี้ ... ก็คือ
สวดมนต์-ไหว้พระ-ถือศีล-กินเจ-นั่งสมาธิ ประมาณ นั้น
ดังนั้น นโยบาย ของกิจกรรมหลักๆ ... ก็คือ
นิ่งเป็นหลับ - ขยับเป็นแดก
แตกเป็นหลง - ลงเป็นซื้อ
แบบว่า ... หลับทุกครั้งที่มีโอกาส ... กินทุกครั้งที่ขยับตัว
แต่พอเริ่มเดิน แบบเปะปะแตกแถว ... ก็มักจะหลงทาง
และ ทุกครั้งที่ลงรถ เข้าตลาด ... ก็ซื้อทุกอย่างที่ขวางหน้า

ภาพบน ...

คือ ตัวอย่างของ อาหารหลัก ของทริป นี้ ...
แบบว่า ... ข้าพเจ้า กินหมี่ผัดผัก กับ กล้วย

หมดเป็นหลายร้อยไร่แล้ว ประมาณ นั้นแล ....

ณ วันที่ข้าพเจ้าเดินทาง ...
ก็ได้รับความอนุเคราะห์จากคุณอาร์ท Zn1 ... ช่วยขับรถมาส่ง
อีกทั้ง ...

หลังจากที่ข้าพเจ้า กระพือข่าว ว่า ...

คณะเพื่อนร่วมทาง 90 % ของข้าพเจ้า

ล้วนแต่เป็นสาว "สูง-ยาว-ขาว-ตึง" แทบทั้งนั้น
เหล่าชาวคณะ Zh ... แห่งรุ่น Z9
ก็เลย แวะเวียนเมียงมอง มาส่งข้าพเจ้าด้วย

แบบว่า ... มีความหวังแบบลึกๆ ว่า
จะพบสาวๆ ตามสเปค สูตร "สูง-ยาว-ขาว-ตึง"

โถๆๆๆๆ .... ที่แท้

มีแต่ ยายๆ ป้าๆ น้าๆ อึ้มๆ .... ทั้งน้าน

โดยสรุป ... ข้าพเจ้าก็เดินทางถึงศรีลังกา ... อย่างเรียบร้อย
สายการบินที่ใช้ ... คือ แอร์ลังกัน แห่งประเทศศรีลังกา
ชุดแต่งกายของแอร์โอสเตสสวยมาก
เป็นลายนกยูง ซึ่งเป็นสัญญลักษณ์ ของประเทศเขา
สาวศรีลังกา ผิวเนียน หน้าคม .... มีพุงนิดๆ
ดูแล้วอิ่มเอิบใจ .... ยิ่งนัก
ตามโปรแกรม ...

ข้าพเจ้าใช้เวลา 3-4 วันแรก ณ เกาะลังกา แห่งนี้

มีกิจกรรม ไหว้พระ สวดมนต์ ... และ ทอดกฐิน ประมาณ นั้น

เมืองหลวงของศรีลังกา คือ โคลัมโบ ... อยู่ริมทะเล

ชายหาดดูสะอาดดี ...
แต่น้ำ กับ หาดทราย สู้เมืองไทยไม่ได้ แน่นอนคนศรีลังกา 80 กว่า% นับถือศาสนาพุทธ
ตามสี่แยก หรือวงเวียน กลางเมือง
จะมีศาลา ตั้งพระพุทธรูปองค์โตๆ ไว้ให้คนกราบไว้ มากมาย

หากจะถามว่า...

เมืองโคลัมโบ กับ กรุงเทพฯ .... เจริญต่างกันอย่างไร ?
คงจะอธิบาย ได้ด้วยรูปนี้ ....
นี่คือ ร้าน "TESCO Supermarket" ...
ขนาดประมาณ ... เซเว่น ขนาดจิ๋วๆ แถบหัวตะเข้ ....

วัดแรก ... ที่ข้าพเจ้าไปไหว้

ชื่อวัด "กัลยาณี" ...

เป็นวัดที่มีสิ่งก่อสร้าง สวยงาม
ประดับ ประดา ... ด้วยเหล่าเทวรูป ทางฮินดูทั้งหลาย
ดูกลมกลืน กับศาสนาพุทธ ...
เพราะ อยู่ในฐานะ เทพที่ปกปักรักษา ... ศาสนสถาน

ลีลา ท่วงท่า ของเหล่าทวยเทพ นั้น ... สวยงาม อ่อนช้อย สุดๆ ....
ภายในวิหาร ... สงบเย็น
มีภาพวาดฝาผนัง สีสวยสดเป็นเรื่องราวทางศาสนา

และ เรื่อง ประวัติศาสตร์ของประเทศ

นี่คือ พระประธาน ภายในวิหาร ฉากด้านหลัง ... เขียนเป็นรูปภูเขาหิมาลัย

ดูยิ่งใหญ่ อลังการ .... และ เยือกเย็น

สิ่งที่น่าแปลก คือ ...

พอถึง ณ ช่วงเวลาหนึ่ง

เขาก็จะรูดม่านบางๆ เหมือนมุ้ง กั้นไว้หน้าพระทุกองค์
ดูเหมือนกางมุ้ง ให้พระพุทธรูป ...
เขาบอกว่า ...

นี่เป็นช่วงพัก หรือ เบรค ให้พระพุทธรูป ได้พักผ่อน
ใครจะมากราบไหว้ ... ก็ยังทำได้
แต่หากจะมาอธิษฐาน บนบาน ...

พูดคุย หรือฟูมฟาย อะไรกับพระพุทธรูป

ก็จะยังทำไม่ได้
ต้องรอให้หมดเวลาพักผ่อนของท่านก่อน ...
จึงจะเจรจา ได้ตามปกติ

และ พอถึงเวลา จะบูชาพระ ...

ก็จะมีลุงแขกหน้าเหี้ยมๆ สองคน

นุ่งโสร่ง กระเตงกลอง มา

แล้วก็ตีรัว ปึงปังๆๆๆๆ อย่างเมามัน

เพื่อ ถวายเป็นพุทธบูชา ....

จังหวะ การตี รุนแรงแบบ hardcore สะใจๆๆๆๆ

อีกสิ่งที่แปลก ... คือ การบูชาพระ ด้วยดอกไม้
ที่ลังกา ... ก็ใช้วิธีเอาดอกไม้ อะไรก็ได้

มาวางกองๆ ไว้หน้าพระเลย

ถ้าขยันหน่อย .... ก็จัดใส่กระทง
ถ้ามีศิลปะหน่อย ... ก็จัดเรียงเป็นระเบียบสวยงาม
หรือบางที ก็ร้อยเป็นสายยาวๆ คล้ายพวงมาลัย
บางที ก็บูชาด้วยน้ำ ... แล้วเอาไปรด ต้นโพธิ์
หรือ บูชาด้วยข้าวปลาอาหาร ก็มีเหมือนกัน
บรรยากาศในวัด ... ก็คล้ายๆ บ้านเราแต่ที่ศรีลังกา ดูจะคึกคักกว่า ....
เพราะ มีคนมานั่งบริกรรม อ่านหนังสือ ...

และสวดมนต์ ภาวนามากมายตลอดเวลา

และ ก่อนจะจบ ตอนแรก นี้ ...

ข้าพเจ้า ก็ขอนำรูป จาก collection สุดหวง ของข้าพเจ้า

มาฝากเหล่าสาวก IE Story ทั้งหลาย

ที่เรียกร้อง อยากดูรูปสาวๆ ศรีลังกา กันมากมาย

... นี่คือ แอร์โฮสเตส ในชุดนางนกยูง ....

และนี่ คือ ขนาด size มาตรฐาน ของคนที่นี่ ....

ผิวเนียน ดำ ... มันวาว

ถือว่า ... เป็นนกยูงขนาดจัมโบ้ โดยแท้

ชอบ ๆๆๆๆๆ

จะ ถูกอกถูกใจประการใด ... ก็ฟูมฟาย มาได้

นะ นะ นะ ....
........................................