ตอนที่ 227 : ค่าของเงิน ...

ฝนตกหนักมาหลายวันแล้ว ....
ข้าพเจ้า ก็สามวันดี สี่วันไข้ ... ตามประสาคนสูงวัย
ความจริง ... ปีนี้ เพิ่งจะเป็นปีแรก
ที่ข้าพเจ้าเริ่มรู้สึกตัว ว่า
... ตนเองนั้น เริ่ม "แก่" แล้วจริงๆ
แบบว่า ... เริ่มออกอาการ ...

" ... แก่ง่าย ป่วยง่าย หายยาก ..."
อีกทั้ง ... ยัง หลงๆ ลืมๆ เฟอะๆ ฟะๆ
และ ซุ่มซ่ามมากๆ ...
ประมาณว่า ... ทำประตูหนีบนิ้ว / ขับรถทับกรวยจราจร
และ เดินเหยียบอุจจาระสุนัข 3 ครั้งติดต่อกัน ภายใน 30 นาที

เสื่อมๆๆๆๆๆๆ
นอกจากนี้ ... ก็ยังชอบทำกระเป๋าเงินหายบ่อยๆ

จนต้องแก้ปัญหา ด้วยการเลิกใช้กระเป๋าเงิน ไปเลย
รวมทั้งเรื่อง ... ผิดนัด / ลืมชื่อคน / ทักคนผิด / หูหาเรื่อง
มากมายๆๆๆๆ ....

ณ ตอนเย็นวันนี้ ... ท้องฟ้าสดใส

เหมาะแก่การเดินสำรวจตลาดนัด ... ตามประสาคนสูงวัย

ดังนั้น ... ข้าพเจ้าก็เดินดุ่มๆ มุ่งไปยังตลาดนัดใกล้บ้าน

ความจริงแล้ว ...

ข้าพเจ้า คิดว่า ... การไปเดินตลาดนัดนั้น

เป็นความสุขสุดยอดรูปแบบหนึ่ง ของข้าพเจ้า

เพราะ เราสามารถทำตัวได้ตามสบาย

เดินดูโน่นดูนี่ กินโน่นกินนี่ ...

ได้อย่างสบายอก สบายใจ

อีกทั้งอารมณ์ และบรรยากาศ ... ก็แตกต่าง

จากการเดินซื้อของ ตามห้างสรรพสินค้ายิ่งนัก

ที่สำคัญ ... ข้าวของก็ราคาถูก มีให้เลือกมากมายหลายชนิด

และยิ่งหาก เป็นของจำพวก อาหาร ขนม ของกินเล่น แล้ว ...

ก็แทบจะสรรหา มาขายได้อย่างมากมาย... อลังการ ยิ่งนัก

นอกจากนี้ ... หากมีกล้องถ่ายรูป ติดมือไปสักตัว

ทุกอย่างในชีวิตวันนี้ ... ก็สุดยอด ๆๆๆๆๆ หลักการถ่ายรูปที่ตลาดนัด ... ก็คือ

ต้องหน้าด้านมากๆ
หาก มัวแต่เหนียมๆ เขินๆ อายๆ ... ก็ไม่สนุก
แต่ที่สำคัญที่สุด ... ก็คือ ต้องมีมนุษย์สัมพันธ์มากๆ
แบบว่า ... ต้องหัดทักทาย จ๊ะจ๋า ... เหล่าพ่อค้า แม่ค้า ด้วย
ไม่ใช่เดินดุ่มๆ ถ่ายรูปเอาๆๆๆ เหมือนเขาเป็นผักเป็นปลา
ทำแบบนี้น่าเกลียด ...
ต้องหัดยิ้ม หัดพูดคำว่า " ขอโทษ/ขอบคุณ/ ... " ให้ชินปาก
อีกทั้ง ... ดูลู่ทางหนีทีไล่ ให้พร้อม
ที่สำคัญมากๆ ก็คือ ต้องดูอารมณ์คนขายด้วย ...
แบบว่า คนเขากำลังด่ากันเช็ด ทะเลาะกันแบบโลกแตก ...
ก็จงอย่าไปเสนอหน้า ไปถ่ายรูป อย่างเด็ดขาด
เพราะ ... ทำแบบนี้อาจจะโดนลูกหลงง่ายๆ

ดังนั้น ...
สำหรับ มือใหม่หัดถ่ายรูปทั้งหลาย ที่ชอบบอกตัวเอง ว่า ...
ไม่มีเวลา ไม่มีโอกาส ไปเที่ยวที่ไหนเลย ...

แบบว่า ... อุตส่าห์ลงทุน ซื้อกล้องดีๆ มาแล้ว

แต่ก็ไม่ได้ ลงมือถ่ายอะไรเลย
ก็ไม่ควรจะต้องฟูมฟายอะไร ให้มากมายนัก
เพราะ เพียงแค่ทำหน้าด้านๆ
แล้วแบกกล้อง ไปเดินเล่นที่ตลาดนัดแถวๆ บ้าน ...
ก็มีเรื่องราว บรรยากาศมากมาย ให้บันทึกภาพ ได้อย่างสนุกใจ

เสน่ห์ ของตลาดทั้งหลาย คือ รูปแบบ การจัดเรียงสินค้า ...

รวมทั้ง ... แสงเงาต่างๆ ของสินค้าในตลาด ก็ดูคลาสสิค ยิ่งนักภาพที่ได้ ... จึงดูเป็นธรรมชาติแท้ และ งดงามเสมอ ...
วันนี้ ... ที่ตลาด หอมอบอวล เป็นพิเศษ
เป็นกลิ่นหอมไหม้ๆ ... ของพริกหยวกสีเขียวเผา
รวมทั้งกลิ่นของ ... หอมแดง พริกแดง และ กระเทียมเผา

พอเผาเสร็จ ... ก็เอามาตำน้ำพริกแบบสดๆ

มีให้เลือกหลาย options ...

ทำเป็นน้ำพริกหนุ่ม / น้ำพริกปลาทู .... ฯลฯ

นี่คือ ... สุดยอดน้ำพริก ของตลาดนัด

เกี๊ยวซ่าตัวโตๆ ... ทอดกรอบไส้หมูสับ
และ ตอนนี้ มีไส้เห็ดหอม ... สำหรับคนที่กินเจ

ปลาหมึกย่าง หนวดอวบๆ
เนื้อเด้งดึ๋ง จิ้มน้ำจิ้มแซ่บๆ ... อร่อยแทบขาดใจ

หอยแครงสดๆ นอนยิ้ม ... เนื้อปลิ้นออกมาสีแดงสด
กำลังนอนรอ คำสั่งประหารโดยการลวก
จากเหล่าลูกค้าใจบาป ... อย่างข้าพเจ้า

ทั้งน่ากลัว ทั้งน่าสงสาร ... ทั้งน่ากิน

หมูทอด ... เสียบไม้ชิ้นโต แช่น้ำมันมันร้อนๆ
เนื้อหนานุ่ม ... ฉ่ำน้ำมัน
คนขายบอกว่า ... ต้องใช้เฉพาะเนื้อหมูที่ "คอ" เท่านั้น ...
รับประกันความนุ่มฉ่ำ ...

ปลาทูทอดพร้อม เครื่องยำ ... ทั้งสวย ทั้งน่ากิน

ปลาทับทิมนึ่ง ... กับน้ำจิ้มรสเด็ด พร้อมผักนึ่ง

ปลาซาบะย่าง แบบหนังกรอบ ...
เฮ้ออออ ....

หอยลาย ตัวอวบๆ ผัดพริกสด ...

ปลาสวาย เนื้อมันย่อง ชิ้นใหญ่เท่าลูกแมว ... ผัดพริกแกง

ผัดผักรวม ... สีสวยสด
น่ากินสุดๆๆๆๆๆๆ แกงจืดเต้าหู้-ผักกาด-วุ้นเส้น-หมูสับ .... ร้อนๆ น่ากิน
ขณะที่ข้าพเจ้า กำลังลังเล ... หน้าแผงอาหารนี้
นังคนขาย ... ผู้ปรารถนาดี ก็ร้องตะโกนแนะนำอาหาร มาว่า ...
"... นี่ ลุง... กินมะเขือยาว ผัดพริก เหอะ ...
นุ่มๆ แฉะๆ เคี้ยวง่ายๆ ดี ... เอามะๆๆๆ ... "

ในตอนแรกๆ ... ข้าพเจ้า ก็ออกอาการ งงๆ เล็กๆ ...
เพราะ ไม่รู้ว่า ... อีนังเนี่ย มันกำลังพูดกับใคร กันเนี่ย ?...
ในที่สุด .. ก็เพิ่งจะ get ว่า .... she กำลังพูดกับข้าพเจ้า
" .... โถๆๆๆๆๆ ... อี vain เอ๊ยยยย ..
กรู ยังวัยรุ่น ... อยู่นะ วุ๊ยยยย ... "
นี่คือ ... มันสำปะหลังปิ้ง

แล้วราดน้ำเหนียวๆ ... แบบที่ข้าพเจ้าชอบ
ที่นี่ ... เขาจะบดมัน ให้ละเอียดก่อน

แล้วก็ปั้นเป็นก้อนแบนๆ ... จากนั้น ก็ค่อยเอามาปิ้ง
กินง่ายๆ ดี ... เหมาะกับคนแก่ๆ (อีกแล้ว)

ถั่วต้ม ... ของกินคลาสสิค

ข้าวโพดคั่ว อบเนย-น้ำตาล ... หอมกรอบอร่อย

ลองกอง ... เนื้อแน่น หวานสนิท

ขนมเบื้อง ... ครีมเยิ้มๆ พร้อมฝอยทอง สีเหลืองสดใส
น่ากินสุดๆ เช่นกัน ขนมลูกชุบ ... สีสันสดใส
และ ของหวานอีกอย่าง ... ที่ข้าพเจ้าชอบมากๆ

ก็คือ .. สังขยาฟักทอง

เพราะ ... นอกจากจะกินอร่อย ... หวานมัน

แบบว่า ... กินแล้ว เซลล์สมองเบิกบาน ร่าเริง แล้ว ก็ยัง ... เป็นขนม ที่ถ่ายรูปออกมา ได้สวยงาม น่ากินมากๆ
ดังนั้น ...
มาลองดูกันว่า ... หากเรามีเงินอยู่เพียง 20 บาท
" ... เราจะซื้ออะไรกิน ได้บ้าง .... ที่นี่ ??? ..."

และ เมื่อ ข้าพเจ้าลองสำรวจดู ... ก็พบว่า
เริ่มจาก ... เกี๊ยวซ่าตัวโต เท่าแมว ... 4 ชิ้น 20 บาท

ซื้อ หมูทอดแบบฉ่ำๆ ไม้ละ 10 บาท ... ได้ 2 ไม้
และ สาเหตุ ที่ข้าพเลือกใช้ภาชนะใส่อาหาร
เป็นกล่องพลาสติคสี่เหลี่ยม (แบบลึก) ... เหมือนกันหมดทุกรูป
ก็เพื่อเปรียบเทียบให้เห็นขนาดที่แท้จริง ของอาหารทุกอย่าง
นี่คือ ถั่วต้ม 20 บาท ... ได้ 1 กล่องแบบพูนๆ
ข้าวโพดคั่วรสเนย ถุงะ 10 บาท .. 2 ถุง
ปลาทูทอด ... ตัวอวบๆ ยาวเกินกล่อง
ราคาตัวละ 20 บาทถ้วน แกงจืด ... 1 กล่อง .. 20 บาท
ปลาสวายผัดพริกแกง 20 บาท
ได้ปลาชิ้นอวบๆ มันเยิ้มๆ ... 3 ชิ้นใหญ่ๆ
ฟักทองสังขยา 1 ชิ้น ... 20 บาท
มันสำปะหลังปิ้ง แบบเมือกๆ เยิ้มๆ ... ชิ้นละ 20 บาท เช่นกัน
ลองกอง แบบร่วงๆ ... กิโละ 40 บาท
ซื้อครึ่งกิโล ... ก็ได้ 1 กล่องพูนๆ ขนมลูกชุบ ... ลูกละ 2 บาท
ซื้อ 20 บาท ... ได้ 12 ลูก
ข้าวเปล่า (หอมมะลิ) ถ้วยละ 4 บาท

สาเหตุที่ข้าพเจ้าเขียนมามากมาย นั้น ... ก็ไม่มีอะไรมาก

ความจริงนั้น ... ก็สืบเนื่องมาจาก

เมื่อตอนอาหารมื้อเที่ยง .... ข้าพเจ้าไปเดินห้าง
หลังจากวนเวียน ตามร้าน fast food ชื่อดัง ... หลายร้าน
ข้าพเจ้าก็พบว่า ... หากเราเงินประมาณ 100 บาท
ณ ตอนนี้ ก็แทบจะซื้ออะไรไม่ได้เลย ...
แบบว่า .... ซื้อของกิน แบบก๊อกแก๊กๆ เป็นชุดๆ ขนาดกระทัดรัด

พอกินแก้หิว ได้เล็กๆน้อยๆ เท่านั้น

ดังนั้น ...

หากใช้โจทย์เดิม ที่ตลาดนัด ในวันนี้ ...
นี่ก็คือ ... อาหารว่าง แบบง่ายๆ ...
ในวงเงิน 80 บาท ... สำหรับ 2 คน
ใครกินได้หมด ... แล้วยังคงหิวอยู่

ก็เหลือเชื่อแล้ว

และนี่ ... คือ อาหารมื้อหลัก
ในวงเงิน 80 บาท ... สำหรับ 2 คน
ก็แน่นอน ... ใครกินหมด ... ก็เก่งสุดๆ แล้ว

และนี่คือ ... รายการของหวาน

ในวงเงิน 80 บาท ... สำหรับ 2 คน

และแน่นอน ... ใครกินได้หมด ก็เหลือเชื่อ ...

ด้วยประการทั้งปวง ...

จุดมุ่งหมาย ของการเขียน IE Story ในตอนนี้
ข้าพเจ้า ก็ไม่ได้มุ่งหวัง จะโจมตีว่า ...

การกินอาหาร fast food ชื่อดัง
ตามห้างสรรพสินค้า ...

คือ ความสิ้นเปลือง โง่เขลา ... หรือ แพงเกินเหตุ
เพราะ ... เราก็ต้องเข้าใจ ว่า

อันว่า ความแตกต่างด้านราคา นั้น ...

อาจจะมีสาเหตุ อันเนื่องมาจาก

ความแตกต่าง ด้าน การบริการ / ความสะดวก /

รูปลักษณ์ / ชื่อเสียง / บรรยากาศ / ลิขสิทธิ์ ... ฯลฯ
แต่

ประเด็น ... ข้าพเจ้าที่อยากจะชี้ชัดๆ เพื่อฝากไว้ ในตอนนี้ ...

ก็คือ

"เงิน" นั้น ... เป็นของมีค่า
แต่ มันจะมีค่ามากๆ และ มากยิ่งขึ้นๆ

หากเรารู้จัก"ใช้" มันอย่างคุ้มค่า

และ เข้าใจใน "คุณค่า" ที่แท้จริง ของมัน ...

...................................................