ตอนที่ 201 : เผยความในใจ ... IE Story ครบ 200 ตอน

..

....

.............

...................

บันทึกความในใจ ของข้าพเจ้า

เมื่อเขียน IE Story ได้ 200 ตอน

..........................................

ณ ตอนแรกๆ ...

ที่เริ่มเขียน IE Story

ข้าพเจ้า ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย ...

ก็แค่อยากจะเขียน อยากจะเล่า ...

และ อยากจะส่งข่าว ถึงกันและกัน

แต่ พอเริ่มเขียนไปเรื่อยๆ ....

สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นกับข้าพเจ้า โดยไม่รู้สึกตัว ก็คือ

ข้าพเจ้าก็พบว่า ...

IE Story กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตข้าพเจ้าไปแล้ว

เป็นโลกใบน้อยๆ ที่ข้าพเจ้า ต้องหมกมุ่นทุกวัน

ข้าพเจ้า .... เพิ่งจะเข้าใจความรู้สึก

ของเด็กๆ ที่ติดเกมส์ หรือ ติด hi-5 ....

แบบว่า ...

"... อืมมมส์ ....

มันเป็น เช่นนี้เอง ..."

อย่างไรก็ตาม

มีสิ่งหนึ่ง ที่มีค่ามากๆ ที่ข้าพเจ้าได้เรียนรู้

จากการเขียน IE Story ....

ก็คือ ... ข้าพเจ้าได้พบว่า ...

ณ วันที่ชีวิตของข้าพเจ้า เปลี่ยวเหงา หมองหม่น

ณ วันที่ ท้อแท้ และสิ้นแสงแห่งความหวัง

หรือ ณ วันที่ ... เหมือนจะสุดสิ้นแล้ว ในทุกๆ อย่าง

เพียงข้าพเจ้า ไปนั่งหน้าคอมพิวเตอร์

แล้วบรรยายทุกๆ ความรู้สึกออกมา

ปลดปล่อย ทุกๆ อย่างในใจออกมาทางตัวอักษร
ให้กับ ผู้อ่าน IE Story ทั้งหลาย ... ได้ร่วมรับรู้
โดย ไม่ต้องกลัว หรือ รู้สึกอายใดๆ ...
เพียงแค่นี้ ...
ทุกอย่าง ในชีวิตของข้าพเจ้า... ก็ดีขึ้นเอง

เพราะ เพียงแค่ได้รู้ว่า .... ยังมีคนอื่นๆ ได้เข้ามารับรู้

ได้เข้ามามีส่วนร่วม ในความรู้สึกทั้งหลาย ของข้าพเจ้า

ก็ทำให้ ... เหล่าเมฆหมอก แห่งความทุกข์ทั้งหลาย ทั้งปวง

ก็มลายหายไปได้ ... อย่างน่าอัศจรรย์ใจ

และ สิ่งที่ข้าพเจ้า ได้รับต่อมา ...

ก็คือ ความสดชื่น เบิกบาน

ซึ่งก็ช่วยให้ ข้าพเจ้า สดใส ร่าเริง กลายเป็นคนเดิม ...

คนที่ไม่เคยทุกข์ร้อน หรือไม่หวั่นกลัว

ต่อสิ่งมัวหมองรอบกาย .... อีกต่อไป

อีกทั้ง ... ยังช่วยให้ข้าพเจ้า

มีกำลังใจอีกมากมาย .... ในการก้าวเดินต่อไปในชีวิต

และนี่ ...

คือ สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ... ที่ยิ่งใหญ่

ที่ข้าพเจ้าได้รับ จากการเขียน IE Story

ตลอด 200 ตอนที่ผ่านมา ...

ตอนแล้ว ตอนเล่า ... ที่ข้าพเจ้าเฝ้าเขียน
เรื่องราวทั้งหลายทั้งปวง ผ่านทาง IE Story
ทั้งในแง่ของ ประสบการณ์ที่แสนอิ่มเอม
หรือ ในแง่ของความทรงจำ ที่แสนสุข ...

แต่ในบางครั้ง ...

เรื่องราวแห่งความสุขทั้งหลาย เหล่านั้น

ก็อาจแฝงเร้น ด้วยความสะเทือนใจ ความตื้นตันใจ

ความเศร้าใจ และ ความทุกข์ใจ ....

ซึ่ง ข้าพเจ้า .... ก็ได้แต่หวังว่า ....

เรื่องราว ของสิ่งเหล่านี้

คงจะช่วยสอน ให้พวกเราทุกคน

ได้เรียนรู้บางสิ่งบางอย่างได้บ้าง ... ไม่มาก ก็น้อย

เพราะ ทุกๆ สรรพสิ่งในโลก ...
ก็ย่อมเป็นไป เช่นนี้เสมอ... มิใช่หรือ?
" ... มีสุขในทุกข์ ... มีทุกข์ในสุข
มีความสมหวังที่ผิดหวัง ....
มีความบกพร่อง บนความสมบูรณ์แบบ ... "

ดังนั้น ... ข้าพเจ้า ก็หวังว่า

ทุกๆ เรื่องราว เหล่านี้
คงจะช่วย เป็น พลังและกำลังใจ ที่ช่วยผลักดัน ให้เราทุกคน
สามารถก้าวเดินต่อไป... ได้อย่างเข้มแข็งเสมอ

และนอกจากนี้ ....

ยังมีอีกสิ่งหนึ่ง ที่ข้าพเจ้า เชื่อว่า ...
ผู้อ่าน IE Story ทุกคน จะสัมผัสได้เสมอ
ก็คือ ...
อย่างน้อย .... พวกเรา ก็ไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยว
ไม่ได้อยู่อย่างเดียวดายเพียงคนเดียว ... ในโลกกว้าง

พวกเราทุกคน ... เมื่อได้อ่าน IE Story ....

ย่อมสัมผัสได้ ถึงสายสัมพันธ์แห่งความรู้สึก ที่ผูกพันอยู่ด้วยกันเสมอ
แม้ว่า สายสัมพันธ์แห่งความรู้สึกดีๆ เช่นนี้ ... อาจเป็นแค่
สายใย เส้นเล็กๆ บางๆ ...
ที่ไม่น่า จะมีอยู่จริง .... ณ โลกแห่งความเป็นจริง แห่งปัจจุบัน
แต่ข้าพเจ้า ... ก็สัมผัสได้ อย่างแน่นอน ว่า ....

สิ่งนี้ ก็ยัง... มีอยู่จริง

ดังนั้น

จึงไม่น่าแปลกใจ ...
ที่พวกเราทุกคน ... ทุกรุ่น ทุกวัย ทั่วทุกมุมโลก
เพียงแค่ ได้เข้ามาเยี่ยมเยือน ...
ได้ใช้เวลาสักเล็กน้อย ... ในการอ่าน IE Story
ก็อาจจะได้อมยิ้ม หรือ ได้หัวเราะ ... ในเรื่องเดียวกัน

อีกทั้ง ...

ก็ยังอาจ จะได้อิ่มเอมใจและ เบิกบานใจ
ในเรื่องเดียวกัน ... เช่นกัน

และ หากจะมองว่า ...
ความทรงจำดีๆ ของช่วงชีวิตหนึ่ง ของคนเรา
เป็นเพียง "น้ำหยดหนึ่ง "
หยดหนึ่ง...ในท้องมหาสมุทรชีวิต อันกว้างใหญ่ไพศาล
อีกทั้ง ... ยังเป็นหยดหนึ่ง
ที่พร้อมจะกลอกกลิ้ง และ เหือดหาย
หรือ ไหลรวมสู่ ความทรงจำอันยิ่งใหญ่ ตลอดทั้งชีวิต
(และ ก็เป็นชีวิตจริงๆ ที่ไม่ค่อยจะน่าจดจำ เท่าใดนัก)

ดังนั้น ....

สิ่งที่ข้าพเจ้า พยายามทำ ตลอด 200 ตอนที่ผ่านมา
ก็คือ ... การถนอมรักษา หยดน้ำเล็กๆ แห่งความทรงจำน้อยๆ นี้ไว้
ให้คงอยู่ ... ให้เปล่งประกาย
เพื่อบอกเล่า ทุกเรื่องราวดีๆ ... ให้พวกเราทุกคน ได้รับฟัง

แม้ IE Story ... อาจจะเป็นได้แค่

หยดน้ำเล็กๆ ... ที่ใช้ดื่ม แก้กระหายไม่ได้
แต่ ... ข้าพเจ้า ก็หวังว่า
น้ำหยดเล็กๆ หยดนี้ ...

อาจจะช่วย เติมเต็มความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ
ที่ขาดหายไป ในชีวิตจริงของพวกเราทุกคน ... ได้บ้าง

และ ทุกๆ ครั้ง ... ที่ข้าพเจ้า เขียน IE Story

ก็เป็นโอกาสอันดี ... ที่ข้าพเจ้าจะได้ทบทวน

เรื่องราวของแต่ละชีวิต ที่ผ่านเข้ามาในเส้นทางชีวิตของข้าพเจ้า
มีบ่อยครั้ง ... ที่ข้าพเจ้าพบว่า
บางคนนั้น ... มีชีวิตที่มีสีสัน มีลีลาชีวิตที่สง่างาม
แต่ มีชีวิตอยู่ ... บนความเปราะบาง และอ่อนไหว

ในขณะที่ บางคน ... มีชีวิตในโลกแคบๆ
สร้างเปลือกเล็กๆ ขึ้นปิดบังตนเอง ...
และ เลือกที่จะดำเนินชีวิตที่เรียบง่าย อย่างเงียบๆ

แต่บางคน ... กลับเลือกวิถีชีวิตที่โลดโผน
กระโดดโลดเต้นในชีวิตได้อย่างสดใส และ มีชีวิตชีวา ....

อย่างไรก็ตาม ...

ไม่ว่า ... เราจะเลือกใช้ชีวิตแบบไหน ?
จะมีลีลาชีวิต ที่โลดโผนกัน เช่นใด ? ...

หรือ ... จะมีรูปแบบการวางตัว ที่ "ใหญ่-เล็ก" แบบใด?
สิ่งเดียว ... ที่เราทุกคน ควรจะต้องใส่ใจเสมอ
ก็คือ ...

จะต้องอย่ามองข้าม "สิ่ง" ที่เล็กกว่าหรือด้อยกว่า ... ตัวเรา

เพราะ ทุกสิ่งเล็กๆ ที่อยู่รอบกายเรา ... และ หากเพ่งพินิจดูดีๆ ...
ก็จะพบว่า ....

สิ่งนั้นๆ .... ย่อมมีคุณค่า และ มีความสำคัญเสมอ

เพียงแค่เรา เปลี่ยนมุมมองสักนิด ... แล้ว เปิดใจกว้าง อีกสักหน่อย

แล้วสิ่งที่เราค้นพบ ... จะน่าตื่นตาตื่นใจ และ ยิ่งใหญ่ ยิ่งนัก

ดังนั้น
เราทุกคน จึงควรจะต้อง บอกตนเองเสมอๆ ... ว่า

ตัวเราเอง ... ก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเล็กๆ บนผืนโลก
ตัวเรา เป็นเพียงสิ่งเล็กๆ และ ที่มีคุณค่า

และไม่แตกต่าง... จากคนอื่นๆ หรือเพื่อนร่วมโลกอื่นๆ ... เช่นกัน
ฝนตก อีกแล้ว .....
สายฝน พร่างพรายโปรยละออง
กระจายทั่วทุกสารทิศ ... เหมือนท้องฟ้ารั่ว

แต่หากตั้งใจมองดีๆ ... อย่างช้าๆ และ อดทน
ฝนทุกเม็ด ... ก็เป็นเพียง น้ำหนึ่งหยด

ที่ค่อยๆ ตกลงมาจากฟากฟ้า
ทีละเล็กทีละน้อย ...

... นับร้อย นับพัน นับหมื่น .... ฯลฯ เม็ด
ตกจากฟากฟ้า ... กระทบสู่ ผืนดินและผืนน้ำ
แต่ ก็ไม่น่าเชื่อว่า ....
น้ำหยดเล็กๆ จากฟากฟ้า เพียงหยดเดียว ...
ที่ตกกระทบ สู่ผิวน้ำ... จะมีพลัง.... ที่สามารถ สร้างแรงกระเพื่อม อันกว้างใหญ่ได้
น้ำฝน หนึ่งหยดเล็กๆ ... ดันน้ำ อีกหนึ่งหยดเล็กๆ ขึ้นมาได้ ...
และ

น้ำฝน อีกหนึ่งหยดเล็กๆ ... ก็ยังอาจสามารถ

ดันน้ำ อีกหนึ่งหยดใหญ่ๆ ... ขึ้นมาได้

ได้ ... อย่างไม่น่าเชื่อ

ด้วยประการทั้งปวง
ความในใจ ที่ข้าพเจ้าเขียนบรรยาย มาอย่างยืดยาว
ในโอกาส ครบ 200 ตอน แห่ง IE Story ....
ก็มีสาระสั้นๆ เล็กๆ เพียงนิดเดียว ... ก็คือ
อยากให้เรา ทุกคน ... ได้เห็นถึง คุณค่า พลัง และ ความสำคัญ
ของ "สิ่งเล็กๆ"น้อยๆ รอบกายเรา ....
อย่าละเลย อย่ามองข้าม อย่าเพิกเฉย ... ต่อเรื่องเล็กๆ เหล่านี้

สำหรับ ตัวข้าพเจ้านั้น ...

ก็ขอสร้างสรรค์ ... งานเขียน IE Story

ณ blog แห่งนี้ ตลอดไป ...

แม้อาจจะ ได้เป็นแค่หนึ่ง "หยดน้ำเล็กๆ" ...

แห่งเศษเสี้ยวความทรงจำทั้งหลายทั้งปวง ของพวกเราทุกคน

แต่ข้าพเจ้า... ก็แอบหวังลึกๆ ในใจ ว่า ....

IE Story .... ก็น่า จะมีคุณค่า มีแรงบันดาลใจ

และ ช่วยสร้างพลังทางความคิด ให้พวกเราทุกคนได้บ้าง ....

และ ท้ายสุดนี้ ...

ไม่ว่า ชีวิตของข้าพเจ้านั้น ... จะสุข-ทุกข์ ประการใด
ข้าพเจ้า ก็ยังขอสัญญาว่า ...

ข้าพเจ้า จะยังคงอยู่
เป็น เพื่อนที่น่ารัก ของพวกเราทุกคน

... จะขอเป็นเพื่อน

ที่คอยดูแล ... คอยบอกเล่า ... คอยเฝ้าระวัง
และ คอยถ่ายทอด ในทุกๆ เรื่องราวดีๆ ....

ให้กับพวกเรา.... ชาว IE Story ทุกคน

ตลอดไป ...

....................................................