ตอนที่ 166 : เรื่องแมวๆ ...

อีกไม่กี่วัน ... ก็เปิดเทอมแล้ว ...

ข้าพเจ้าเริ่มจัดข้าวของ ...

เตรียมวัสดุ อุปกรณ์หลอกเด็ก ต่างๆ นานา

เพื่อเตรียมพร้อม ต้อนรับวันเปิดเทอม ... ในวันที่ 2 มิถุนายน นี้ ...

รู้สึกตื่นเต้นๆๆๆๆ ....

เพราะ ปิดเทอมมานานแสนนาน จนรู้สึกเบื่อมากๆ ...

อยากจะเจอหน้า ประชาชน IE ทั้งหลาย ยิ่งนัก ...

วันนี้ ... หยิบรูปเก่าๆ มาดู ... เจอหน้าเจ้าแมวตัวน้อยตัวนี้

พอดูรูปแล้ว ... ข้าพเจ้า ก็คิดถึงมันจับใจ ...

... และ ก็หวังว่า ...ชาว IE ยุคแรกๆ คงจะยังไม่ลืมมัน

ก็ ... "นัง Rapid" แมวประจำภาคเรา นั่นแหละ ...
อันว่า ... เรื่องของนัง Rapid นี้ ...

ข้าพเจ้าเคยเล่า ใน IE Story ในหลายๆ ตอนที่ผ่านมา

เช่น ใน ตอนที่ 28 : ความสุขเล็กๆ ... ก็มีพูดถึงมัน ...

.... ลองกลับไปทบทวนกันได้

แต่ขอเล่าทบทวนย่อๆ ก็แล้วกันว่า ....

ณ วันหนึ่ง ... พวกเราชาว IE ก็ทำตัวเก๋ๆ กัน

ด้วยการเลี้ยงสัตว์เลี้ยง ไว้ในภาคเรา ...

ก็นัง Rapid ตัวนี้ นั่นแหละ ...

นังลูกแมวตัวนี้ ... โดนแม่ทิ้งไว้ที่ภาคเรา ตั้งแต่ตัวยังจิ๋วๆ ..

น่าสงสารมากๆ ...

แต่ก็ อาจจะเรียกได้ว่า มันทั้งโชคดี และ โชคร้าย ...

ที่ได้มาอยู่กับ พวกเรา ที่ภาค IE ...

เพราะ แทบทุกวัน ตลอด 24 ชม. ...

มันก็โดนชาว IE ทุกคน รุมรักมันตลอดเวลา ...

แบบว่า อุ้มไปอุ้มมาตลอดเวลา ...

จะเข้าเรียน เข้าส้วม ... หรือ แม้แต่ไปรับน้อง

ก็ต้องกระเตง นัง Rapid ไปด้วย ....

วันไหน ... ถ้ามันซนมากๆ แบบว่าทำตัวโสๆ

เช่น ขี้เยี่ยว เลอะเทอะตามห้องเรียน ... ห้องคอมพ์

มันก็จะโดนสั่งสอนทำโทษ โดยจับขังไว้ในตู้สักพัก ....

แต่พอสบสายตาอ้อนๆ ของมัน ...

พวกเรา ก็มักจะใจอ่อน ควักมัน ออกมาเล่นอีก ...

ด้วยประการทั้งปวง ... ด้วยนิสัยโสๆ เช่นนี้ ...

ณ วันหนึ่ง มันก็โดนสั่งเนรเทศออกจาก อาณาจักร IE ....

... ข้าพเจ้า ก็จำต้องหอบมัน มาไว้ที่บ้าน ..

ทั้งๆ ที่ในชีวิตนี้ ... ข้าพเจ้า ก็ไม่ค่อยจะชอบแมวเลย ....

นัง Rapid ... ก็มาอยู่บ้านข้าพเจ้า ...

ได้กินดีอยู่ดี มีหนังสือดีๆ อ่าน ... แบบว่า คุณภาพชีวิตดีขึ้น

ชีวิตมัน จึง happy สุดๆ ...

แต่เนื่องจาก ... มันเป็นแมวไร้เดียงสา และสอดรู้สอดเห็น

อีกทั้ง ....ชีวิตนี้ ไม่รู้จักอะไรเลย

นอกจากชาว IE และ ข้าพเจ้า ...

ดังนั้น ณ วันหนึ่ง ...

มันก็เลยโดนงูเหลือมยักษ์ เขมือบ เข้าไปแบบง่ายๆ

พอมันจากไป ...

ข้าพเจ้าก็เศร้ามาก ... ตั้งใจจะไม่เลี้ยวแมวอีกเลย

แต่พอถึง ณ วันหนึ่ง ....

เมื่อประมาณ 2 ปี ที่ผ่านมา ...

มีคนเอาลูกแมวมาให้ ... แบบว่า ดูเหมือนจะเก็บมาสดๆ จากข้างทาง

.... หน้าตา ท่าทางมัน .. แบบว่า ... น่าเกลียดสุดๆ ..

โดยสรุป ...

ข้าพเจ้า ก็ใจอ่อน ... ยอมเอามาเลี้ยง

เพราะเชื่อว่า ... คงไม่มีใคร อยากจะเลี้ยงมันแน่ๆ ...

แมวอะไร ... หน้าตาเหมือนลูกแมวปิศาจ

... สีดำๆ โสๆ .... นัยน์ตาเศร้าๆ โง่ๆ
ผอมลีบ มีเห็บมีหมัดเต็มตัว ....

ทั้งสกปรก ทั้งตัวเหม็น... ขี้หูเต็มทั้งสองข้าง

เสียงแหบแห้ง เพราะอดหยาก โดนแม่ทิ้งไปหลายวัน

ข้าพเจ้าตั้งชื่อมันว่า ... "โอเลี้ยง" ...

แล้วก็อบรม เลี้ยงดูให้มัน ให้เป็นพลเมืองแมวที่ดี ตัวหนึ่ง ....

วันๆ มันก็นั่งหงอยๆ ... ชมนกชมไม้ที่บ้านข้าพเจ้าไปเรื่อยๆ ...

มันก็คงจะงงๆ เหมือนกันว่า ...

เกิดอะไรขึ้น กับชีวิตของมัน ?

... จากนั้น โอเลี้ยง ก็โตขึ้นๆ ...

เริ่มท่องเที่ยวผจญภัย และค้นหาตัวตน มากขึ้น ...

แม้โอเลี้ยง .. จะเป็นแมวตัวผู้
แต่มันก็มีนิสัยแปลกๆ เช่น ...
ขี้งอน ... ขี้บ่น ...
อีกทั้ง ... ยังรักธรรมชาติ .... รักดอกไม้ และสายลม
แบบว่า เป็นศิลปิน แบบสุดๆ ...


นอกจากนี้ ..
มันยัง รักสวยรักงาม
ชอบแต่งตัว ... ชอบเครื่องประดับ ...
จับมันแต่งตัวยังไง เว่อร์แค่ไหน ...
มันก็ไม่เคยอะไร บ่นสักคำ .....
หุหุหุ ...

ณ วันหนึ่ง ...

โอเลี้ยงก็มีแฟน ...
มานอน หยอกเย้าเคล้าคลอกัน
.... ทำไปทำมา ... ก็เกิดเหตุการณ์ดังรูป ...
แบบว่า โอเลี้ยงของข้าพเจ้า ... มีคู่เป็นแมวเพศชาย ....
ดังนั้น จึงได้รับการจัดอันดับ ว่า ...
เป็นแมวเกย์ตัวแรก แห่งจังหวัดนนทบุรี ....

ด้วยประการทั้งปวง ... โอเลี้ยงก็โตขึ้นๆ ....

กลายเป็นแมวหนุ่มรูปหล่อ ... หน้าตาท่าทางเป็นผู้ดี ...

ดูสะอาดสะอ้าน ... แตกต่างจาก ลูกแมวปีศาจในสมัยโน้นยิ่งนัก ...

แม้ว่า ... ประชาชน และเพื่อนบ้านทั้งหลาย

จะรุมประณาม ข้าพเจ้าว่า ...

เลี้ยงแมวภาษาอะไร ... เลี้ยงจนแมวเป็นเกย์ ...

ข้าพเจ้าก็ได้แต่หัวเราะ หุหุหุ ... เพราะ งงๆ เหมือนกัน

แต่ก็ไม่ได้ทุกข์ใจอะไรมาก ...

แมวจะเป็นเกย์ ... มันก็เรื่องของแมว ...

จะทุกข์ จะอายไปทำไม

ความสุข ... ของมันแท้ๆ ....

ณ วันหนึ่ง ... เมื่อไม่นานมานี้ ...

มีแมวแปลกหน้า ... มาด้อมๆ มองๆ รอบบ้านข้าพเจ้า ...

โอเลี้ยง ... ก็เข้าไปทักทาย ... ดมๆ เลียๆ ..

แล้ว ... มันก็ดูแปลกๆ ไป ...

จากนั้น ...

พอดูไปดูมา ... ดมกันไป ดมกันมา ....

ก็เกิดเหตุการณ์ ดังภาพ ...

ข้าพเจ้า ก็อึ้ง ...

เพราะ คาดเดารสนิยมทางเพศของแมวตัวเอง ไม่ได้

ไม่รู้ว่า ณ ตอนนี้ ...

รสนิยมคุณโอเลี้ยง ... เป็นแบบใดหนอ?

... ดังนั้น ก็ได้แต่มองดู ...

และ ถ่ายรูป ถ่าย clip เก็บไว้ ตามเรื่องตามราว ...

ด้วยประการทั้งปวง ...

โอเลี้ยง ก็มีแฟนใหม่ ... หน้าตาแบบนี้ ...

จะเป็นตัวผู้ หรือ ตัวเมีย ... ข้าพเจ้าก็มิอาจรู้ได้

เพราะ มันไม่ยอมเข้าใกล้ ข้าพเจ้าเลย ...

ส่วน แมวหนุ่ม คู่ขาเก่า ... หนีออกจากบ้านไปเลย

สงสัยจะช้ำใจ ที่โอเลี้ยงเปลี่ยนไป ...

ณ วันที่ 20 พค. ... ที่ผ่านมา

วันเกิด IE Story ... ครบ 1 ปี

ข้าพเจ้าก็พบเหตุการณ์ นี้ ....

อีนังแมวหน้าลาย ... คู่ขาของโอเลี้ยง ก็ออกลูก ...

ดูจากหลัก พันธุกรรมแล้ว ....

น่าจะเป็นลูกของ she กับโอเลี้ยงแน่นอน ...

เพราะ ตัวนึง ... หน้าตาเหมือน โอเลี้ยงมาก ...

ส่วนอีกตัว หน้าเหมือน she มาก ..

ส่วนอีก 2 ตัว ... หน้าตา ก็ปนๆ มั่วๆ ...

โดยสรุป ...

ตัวแรก ... หน้าตาเหมือน ลูกเสือ


ตัวที่สอง ... หน้าตาเหมือนลูกหมี ... สีดำ
ตาแป๋ว ... น่ารักสุดๆ ..


ตัวที่สาม ... หน้าตาน่าเกลียด น่าชัง
เหมือนลูกหมา ไฮยีนา ...


ส่วนตัวสุดท้าย ... ก็ออกแนว หน้าตาเหมือนลูกเสือ ... เช่นกัน


โอเลี้ยง กับ เมีย ... ก็ช่วยกันดูแล ลูกๆ เป็นอย่างดี

ทุกเย็น.. ข้าพเจ้าชอบแอบหยิบลูกแมว ออกมาเล่น ...
นั่งดูพวกมันดิ้นยุกยิก ... เบิ่งตามองโลกอันกว้างใหญ่ อย่างตื่นเต้น

แมวตัวน้อยๆ ... หัวเล็กเท่าลูกปิงปอง ...

เคล้าเคลียอุ้งมือข้าพเจ้า อย่างสุขใจ ...

... โตขึ้น ... เจ้าจะเป็นอย่างไรบ้างหนอ ? ...

ชีวิตจะโลดโผน พิสดารเพียงใด หนอ ?....

ข้าพเจ้ามิอาจรู้ได้ ...

รู้แต่เพียงว่า ....

ข้าพเจ้ามีแต่ความรัก ความอบอุ่น ... ให้อย่างเต็มที่

ถึงโตขึ้น ... มันจะเป็นอย่างไร?

จะน่ารัก น่าเกลียด .... หรือ มีนิสัยแปลกๆ โสๆ เพียงใด ...

.... ข้าพเจ้า ก็รักมันเสมอ ....

รัก ... ที่ได้เห็น มันมีความสุข ...

และ สุข ... ที่ได้เห็น มันเติบใหญ่ ในวิถีทางของตนเอง

ข้าพเจ้า ใช้ปลายนิ้ว ...

ลูบไล้ลูกแมวน้อย อย่างสุขใจ

ในใจ คิดคำนึง ถึงวันเปิดเทอม ในไม่อีกกี่วันข้างหน้านี้

.... อีกไม่นาน ....

เราคงจะได้ เจอกัน ...

ลูกแมว IE ตัวน้อยๆ ทั้งหลาย ...

.............................................................

ส่วนเหล่าแมว IE แก่ๆ ... ทั้งหลาย

ชีวิตจะโลดโผน พิสดารแค่ไหน ... ก็ส่งข่าวมาบ้าง

แต่อย่าลืม... ดูแลตัวเองให้ดีๆ ก็แล้วกัน .... นะ