ตอนที่ 163 : คุยกันหน่อย ... 1 ปี IE Story

วันนี้ ... ครบ 1 ปี IE Story ...

ก็คิดว่า .... มาคุยกันหน่อย ..... ก็แล้วกัน ....

สืบเนื่องจาก คำถามสุดฮิต .....

ที่ท่านๆ ทั้งหลาย ชอบถามข้าพเจ้าเสมอๆ .....

ดังนั้น ก็ขอตอบ ... มา ณ โอกาส นี้เลย ...

ถาม : วันนี้ ครบ 1 ปี IE Story … เขียนไปแล้ว 162 ตอน ....
อยากรู้ว่า .... พี่ใช้เวลาตอนไหน เขียนเรื่องเหล่านี้ ?

"... ส่วนใหญ่.... จะนั่งคิดๆ ตอนเย็นๆ ขับรถกลับบ้าน ว่า
วันนี้เจออะไร .... วันนี้คิดถึงใคร .... แล้วรู้สึกอะไร
พอกลับถึงบ้าน พอได้เวลา .... ก็ลุยๆๆๆ ....

พิมพ์กันสดๆ แบบ online เลย ...
โชคดี ที่มีรูปภาพเก็บไว้เยอะมาก เลยทำให้อะไรๆ ง่ายขึ้น ...
ในการสร้าง 1 ตอน .... ใช้เวลาทำประมาณ ไม่เกิน 2-3 ชั่วโมง
สาเหตุที่ใช้เวลานาน เพราะ ขณะที่ทำ ...
ก็ดูทีวีไปด้วย ... load หนังไปด้วย .... บางที ก็พูดโทรศัพท์ไปด้วย .....
.... พอเขียนจริงๆ ก็ไม่ยาก

เพราะเรื่องราวทั้งหลาย คิดเสร็จไว้ ตั้งแต่ตอนขับรถแล้ว ....
ปกติ .... ขับรถกลับบ้าน ใช้เวลาอย่างเร็ว 45 นาที ....
แต่วันไหนรถติดๆ ก็เกือบ 2 ชั่วโมง ...
ก็ดี ... ทำให้ ไม่รู้สึกเบื่อหรือง่วง ตอนขับรถ..."

ถาม : ... พี่ชอบ IE Story ตอนไหน มากที่สุด ? …

"... ก็ชอบ เกือบทุกตอน นะ....
แต่ไม่ชอบ... ตอนที่เป็นเรื่องราวแย่ๆ ส่วนตัวๆ

หรือ ตอนที่ฟูมฟาย กับความรู้สึกแย่ๆ ของตัวเอง ....
แบบว่า ... พอกลับมาอ่านทีไร ....

ก็รู้สึกอายเด็กๆ ที่ตัวเราไม่อดทน .....
บางที ก็รู้สึกไม่ดี .... ที่ใช้ blog เป็นที่ระบายความรู้สึกตัวเอง .....
สงสารคนอ่านทั้งหลาย ที่วันๆ ก็มีอะไรยุ่งๆ มาทั้งวันแล้ว

ยังต้องมาอ่าน แล้วเครียด ... ตามอารมณ์เราอีก ....
แต่คิดๆ ดู .... ก็ ok. ….
เพราะนี่คือ ชีวิตจริงๆ เรื่องจริงๆ อารมณ์จริงๆ ...
ตัวเราเป็นยังไง ... blog ก็เป็นยังงั้น ....
ก็หวังว่า คนอ่านน่าจะเข้าใจ ....."

ถาม : รู้สึกว่า เรื่องราวใน IE Story ตอนหลังๆ ก็หลากหลายมากขึ้น ?

".... ก็ใช่ ... อย่างที่เคยเล่าไว้ ...
ตอนแรกๆ ตั้งใจทำ blog เพื่อจุดกระแสงาน 10 ปี IE ….
ก็ทำโดย

เล่าเรื่องเก่าๆ ทบทวนความหลัง ....

เพื่อให้ชาว IE แก่ๆ ได้คิดถึงกัน ....
เขียนไปเขียนมา .... เยาวชน IE เริ่มเข้ามาอ่าน มากขึ้นๆ ....
ก็เลยเล่ากิจกรรมปัจจุบัน ...... ผสมๆ กับเรื่องเก่าๆ ....
ก็สนุกดี ....
พี่ๆ ได้เห็นหน้าน้อง .... น้องๆ ได้ดูรูปโบราณๆ ของพี่ๆ
ก็ฮาฮา ดี ...
….. ต่อมา ...
ก็เขียน เรื่องชีวิตจริง ของตัวเองบ้าง
เขียนเรื่องการไปเที่ยวบ้าง .... บ่นโน่น บ่นนี่บ้าง ....
ก็เอาไว้อ่านแก้เลี่ยนแก้เบื่อ สลับกับ เรื่อง IEๆๆๆๆๆ ทั้งหลายได้ดี
เพราะ ทุกวันนี้

เวลาใครจะ search คำว่า IE อะไรสักอย่าง ใน google
มันก็วิ่งมา blog เราตลอด .... น่าอายจริงๆ ...
แต่โดยสรุป ....
คนอ่าน จะเป็นยังไงบ้าง ก็ไม่รู้

แต่.... คนเขียน สนุกที่สุด .... "

ถาม : ตอนนี้ .... มีคนเข้ามาอ่านกันเยอะไม๊?

".... จากข้อมูลที่เก็บมา 1 ปี ....

ก็เฉลี่ยประมาณเดือนละ 4,000 ครั้ง
ก็ตกวันละ ... 120 กว่าคน ....
แบบว่า .... บางวันก็ทะลุ 200 กว่าคน ...
แต่บางวัน ก็หายเงียบไปหมด เหลือ 30 กว่าคน ก็เคยมี ....
.... นั่งดู สถิติอยู่ 1 ปี ....

ก็ทำให้ รู้นิสัยการอ่าน ของสมาชิก IE Story เลย
.... สามารถแบ่งกลุ่มคนอ่าน ได้เป็นกลุ่มๆ เลย ...
เช่น พวกแรกๆ เป็นเด็กดี... จะเข้ามาอ่าน ตั้งแต่เช้าตรู่มากๆ ....
พอถึงเวลางาน ก็จะล่าถอย ออกไปอย่างเรียบร้อย ...
จากนั้น .... พวกที่สอง ก็เริ่มแห่เข้ามา ....
แบบว่า .... พอถึงเวลาเข้าทำงาน ได้สักพัก ....
พวกนี้ ..... ก็ทำตัวเนียนๆ

แอบแวะมาเข้า IE Story (พร้อมๆ กับท่อง web อื่นๆ ด้วยแน่นอน)
เรียกว่า เป็นพวก แอบอู้งาน แบบสุดๆ ....
จากนั้น ..... จะจอแจอีกสักครั้ง ช่วงพักเที่ยง ....
ช่วงบ่ายๆ ก็จะหงอยๆ บ้าง.... คงเป็นเพราะ โดนงานจี้ตูด ...
หรือ แอบนอนกลางวันกัน .... ก็เป็นไปได้
จากนั้น ..... ก็จะคึกคักอีกที ตอนหัวค่ำๆ ไปเรื่อยๆ ...

พอดึกมากๆ ก็ซาลงไปอีกรอบ
จากนั้น .... พอหลังเที่ยงคืน จะมีกลุ่มผีเสื้อราตรี ...
เข้ามาเยี่ยม ie story กันอีกระลอก ...
เป็นแบบนี้ ..... ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา
นอกจากนี้ ยังพบว่า ….
ทุกๆ เย็นๆ ค่ำๆ วันศุกร์วันเสาร์ ....

สมาชิก IE Story ก็หายหัวไปกันหมด ...
คาดว่า มีงานเข้า ....

แบบว่า คงไปเตร็ดเตร่ เร่ร่อนกัน ยามราตรี
ยกเว้น ณ สัปดาห์ที่สามของทุกเดือน ....

ค่ำคืน วันศุกร์เสาร์จะหนาแน่น ...
คาดว่า ท่านผู้อ่านทั้งหลาย คงไม่มีเงินเที่ยว ....
เลยต้องใช้ ie story บำบัดความเครียดแทน ....
ด้วยประการทั้งปวง .....
.... แต่จำนวนคนเข้ามาอ่าน / เข้ามา post …

ไม่ใช่ประเด็นใหญ่
เพราะ แค่ได้เห็นใครสัก 1 คน ... กำลังอ่านอยู่
ณ ดินแดนสุดขอบโลก หรือ อยู่ต่างจังหวัดไกลๆ
แค่นี้ .... ก็ ดีใจแล้ว ...
ดีใจ... ที่ได้อยู่เป็น เพื่อนคนไกลบ้าน ทุกคน …. "

ถาม : จะมีอะไรใหม่ๆ เกิดขึ้นใน IE Story Blog อีกไม๊?

"... คงจะไม่มี เพราะ blog ที่สองเพิ่งเสร็จ ....

ก็คงจะ มีเนื้อที่เหลือเฟือไปอีกนาน ...
แต่ตอนนี้ ลองติด shout box ....

เอาไว้ให้ทักทายกันบ้าง .... ไว้แจ้งข่าวด่วนกันบ้าง …
ไม่ได้คาดหวัง.... ให้เข้ามาคุยกัน กระจุยกระจายอะไร
แบบว่า จะได้ทักทายแบบ on line เก๋ๆ กันบ้าง ....
แต่สิ่งเดียว ...

ที่ยังฝัน อยากจะทำบนโลก cyber ให้พวกเรา ก็คือ ...
ทำระบบฐานข้อมูล ของพวกเรา ชาว IE ทั้งหมด ....
....ใครชื่ออะไร ทำงานอะไร อยู่ที่ไหน รุ่นอะไร ....

มีการ update ข้อมูลกันตลอด .... ค้นหากัน ได้ตลอด

แบบนี้ น่าจะเป็นประโยชน์จริงๆ กับทุกคนตลอดไป ...
.... นี่คือ ฝันสุดท้าย ที่อยากทำให้ได้จริงๆ ....

คำถาม : คำถามนี้คงจะเชยๆ และ พี่คงเบื่อ ...แบบว่า .... ตอนนี้ พี่สบายดี หรือเปล่า?

"....หุ หุ หุ ....
…. โดยภาพรวม สุขภาพก็ OK. นะ …

ตอนช่วงที่ผ่านมา ... ก็อ้วนขึ้นอีกรอบ
คงเป็นเพราะ มีเรื่องเครียดๆ และ งานเลี้ยงเยอะ ....
ปิดเทอมนี้ .... ก็เริ่มลดใหม่ .... อีก 2-3 เดือนก็คงจะเข้าที่อีกครั้ง ....
ส่วนสุขภาพทางใจ ก็ ok. ไม่มีปัญหาค้างคาอะไรแล้ว ....
ยิ้มได้ หัวเราะได้ .... ตามปกติ
ส่วนเรื่องทุกข์ๆ .... ก็มีบ้าง

ก็มักเป็นเรื่องปลีกย่อยๆ รายวันๆ .....
ที่อดจะเก็บ มาในไว้หัวไม่ได้ .....
เช่น วันนี้เกรดวิชา summer เริ่มออก ...
ก็เป็นห่วง คนที่ลงเรียน summer …
แบบว่า .... จะเป็นตายร้ายดี ประการใดบ้าง ก็ไม่รู้ ....
…. หรือ .... วันนี้ รู้ข่าวของ ธเนตร ....
ไอ่เนตร-Z1..... จะต้องผ่าตัดครั้งใหญ่ ...
ก็แค่ รู้สึกห่วงๆ มัน ....
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากคอยฟังข่าว แล้วค่อยไปเยี่ยมมัน ...
.... อะไร ทำนองนี้หละ ....
โดยสรุป ก็สบายดี .... นอนหลับสนิททุกคืน
แต่รู้ตัวว่า.... ตัวเองนั้น แก่ลงๆ ทุกที ....

หัวเถิกมากขึ้น ... ผมบาง ... และ งุ่มง่ามๆ ..
ดังนั้น .... จะทำอะไรๆ จะลุก จะเดิน จะนั่ง จะพูด

ก็ต้องคอย ระวังตัวให้ดี ..... "

คำถาม : ชีวิตประจำวัน .... พี่ ทำอะไรบ้าง?

"... ก็เหมือนๆ เดิม .... ไม่ค่อยจะต่างจากชีวิตเดิมๆ ...
ไปทำงาน ..... ทำโน่นทำนี่ ....
สอนหนังสือบ้าง ไม่สอนบ้าง .... ตามสถานการณ์ ....
ทุกๆ วัน ก็สนทนากับประชาชน IE ทั้งหลายตามปกติ ....
เย็นๆ ถ้าไม่ค้างที่ภาค ..... ก็กลับบ้าน
เล่นกับแมว .... check mail …เขียน blog
ดูทีวี .... และ อ่านหนังสือ ....
.... ต้องอ่านหนังสือ ก่อนนอนทุกคืน …

หนังสือที่อ่าน ก็แทบจะทุกประเภท ....
อะไรออกใหม่ๆ ท่าทางน่าอ่าน ก็ซื้ออ่านไปหมด
ดีบ้าง ห่วยบ้าง .... กองอยู่เต็มบ้าน ....
เดือนนึงๆ ก็หลายเล่ม ….

ตั้งใจว่า .... หากมีโอกาส

จะเล่าเกี่ยวกับหนังสือดีๆ ที่น่าสนใจ

ให้พวกเราได้ฟังกันใน blog นี้ บ้าง ... ก็น่าจะดี ?

... ส่วนวันเสาร์ อาทิตย์ไหน ....
อากาศดีๆ แดดดีๆ .... ก็ออกไปถ่ายรูป ....
ไปแถวๆ บ้านบ้าง .... ไปต่างจังหวัดใกล้ๆ บ้าง ....
ก็ขับรถไปเรื่อยๆ สนุกดี .... ได้เจอผู้คน อะไรแปลกๆ ....
กินโน่นกินนี่ .... ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ ....
บางทีก็ไปคนเดียว.... บางที ก็มีสมาชิก IE ร่วมทาง

ไปกันแบบนี้ ก็สนุกดี .... ไม่สิ้นเปลืองอะไร
ส่วนทุกๆ วันหยุดเทศกาลยาวๆ ....

ก็เตรียมวางแผนเที่ยวไกลๆ ตลอด .....
เป็นอย่างนี้ มา 5-6 ปี แล้ว ....

นี่คงเป็น ชีวิตที่แปลกๆ.... และ ไม่น่าจะดูเป็นตัวอย่าง

.... ไม่มีเพื่อน ... ไม่มีแฟน

แต่ ก็สนุกดี .... "

คำถาม : อยากฝากอะไร ถึงผู้อ่าน ....?

".... ไม่มี ... ทุกวันนี้ ก็แทบจะเรียกว่า ....
ได้สื่อสารกับทุกคน ผ่านทาง blog นี้อยู่แล้ว ....
.... ถ้าว่างๆ คิดถึงกัน ก็อ่าน IE Story กันไปเรื่อยๆ ก็แล้วกัน .....
และ ไม่ต้องกลัว.... blog นี้ ยังไม่ปิดหรอก ....
ว่างๆ ลองเข้าไปที่นี่ ดิ ...

http://iestory3.blogspot.com/
http://iestory4.blogspot.com/
http://iestory5.blogspot.com/

.... เห็นมะ .... แอบจองพื้นที่ blog

ไว้ตั้ง 5 ปี.... เชียวนะ พี่น้อง .....อิอิอิ ....
.... แล้วเรา จะเขียน ไหวไม๊เนี่ย ???? ..."
...................................................................

ไหนๆ ก็ เปิด IE Story มา ครบ 1 ปีแล้ว ....

ลงรูปประชาชน หมา แมว .... อะไรๆ มามากมาย สารพัดแล้ว

วันนี้ .... ขอลงรูปตัวเอง... แบบเต็มๆ สัก 1 ชุด ....

คงไม่ว่ากัน นะ ....

นะ นะ นะ .....