ก่อนอื่น ...
ข้าพเจ้าต้องขอโทษอย่างแรง
ที่ห่างหายไปจาก IE Story blog แห่งนี้
ไปนาน แสนนาน ...
ณ วันนี้
เรื่องราวทั้งหลาย ในชีวิตของข้าพเจ้า
ก็ทุเลาเบาบาง ... ไปมากมายแล้ว
ก็
ต้องขอขอบคุณ ทุกๆ กำลังใจจากทุกๆ ท่าน
ที่มอบให้ข้าพเจ้า ณ วันเวลาที่ยากลำบาก ... ตลอดมา
ขอขอบคุณมากๆ จริงๆ .... จากใจ

อีกหนึ่งเรื่อง ... ที่สำคัญมากๆ
และ จำเป็นมากๆ ... ที่จะต้องแจ้ง
ให้เหล่าสมาชิก IE Story ที่รักทุกๆ ท่านได้ทราบ
ก็เกี่ยวกับ ...
การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ ของ IE Story
กล่าวคือ ...
ณ ช่วงเวลานี้
ก็คงจะเป็น ช่วงเวลาที่เหมาะสมแล้ว
ที่ข้าพเจ้า จะต้องขออำลา IE Story ปีที่สอง ... แต่เพียงแค่นี้
.......
....
.
ได้พบกัน ได้คุยกัน ได้รักกัน
แล้วก็ ....
ได้ลาจากกัน
ถือว่า ... เป็นเรื่องธรรมดาโลก
ก็ ....
อย่าโศกเศร้าอะไรกันให้มากนัก
...................
.........
....
.
หากเหงาใจ หรือ หากคิดถึงกัน ....
ก็
ลองย้อนกลับมาอ่าน
IE Story ปีที่หนึ่ง
หรือ
IE Story ปีที่สอง ... บ้าง
ก็คงจะดี นะ
............................
.............
...
.
อ่านไป ยิ้มไป หัวเราะไป ...
จะได้หายคิดถึงกัน
.
.
.
.
ก็
หวังว่า ...
ท่านๆ ที่รักทุกคน ... คงจะเข้าใจ ข้าพเจ้า นะ
นะ
นะ
นะ
ลาก่อน ... จุ๊บๆ
................................
....................
..........
....
..
.
.
.
.
.
แต่
แต่
แต่
แต่
แต่ หากยังคิดถึงกันจริงๆ
และ
ยังไม่เบื่อ ที่จะฟังข้าพเจ้า บ่นๆ ฟูมฟายๆ
ตามประสา ชายท้วม สูงวัย ....
.
.
.
.
.
ก็
ก็
ก็
.
.
.
.
.
.
.
ตามมาอ่าน .... IE Story ปีที่สาม
ได้ ณ ที่นี่
.
.
.
.
.
.
.

อ่าน IE Story ตอนที่ 288 ... ได้เลย
นะ นะ นะ ....
.........................................................
2 ความคิดเห็น:
ติดตาม IeStory ต่อไปครับผม ^^
ไม่ได้เข้ามานาน มรสุมชีวิต ซํดมาหลายระลอก
อ่านตอนแรก นึกว่าพี่เต่าจะหยุดเขียนซะอีก
ยังไงเป็นกำลังใจให้พี่เต่าตลอดไปนะครับ
เวลารู้สึกแย่ๆ เบื่อ เซ็งกับชีวิต กลับมาอ่าน iestory ก็ช่วยเติมกำลังใจให้ชีวิตได้ ฮึดกลับมาได้อีกครั้ง
จะติดตามตลอดไปนะครับ
IE01@ USA.
แสดงความคิดเห็น