คงเป็นเพราะ เพิ่งจะตรวจข้อสอบเสร็จ ทั้ง 2 วิชา
อันว่า ปีนี้ ...
ก็เลย ... ต้องมานั่งรับกรรม
ด้วยประการทั้งปวง ....
ในที่สุด ... ก็ทำสำเร็จ เสร็จสมอารมณ์หมาย
หากถามว่า ...
ของท่านๆ ชาว IE ปีสามและปีสี่ ทั้งหลาย ...
ข้าพเจ้า ก็คงจะตอบไม่ได้ ...
แบบว่า ...
บางท่านก็ ... เขียนตอบคำถาม ...
เขียนหนังสือ แบบหว่านๆ ดำๆ ไปเรื่อยๆ
หาสาระอะไร มิได้เลย ....
ยิ่งอ่านไป ตรวจไป ...
ก็ยิ่ง สร้างทุกขเวทนาให้แก่ข้าพเจ้ายิ่งนัก
เฮ้อออ ....
ช่วงนี้ ... มีชาว IE มากมาย
ทั้งเด็ก เยาวชน และ คนสูงวัย ...
โทรศัพท์ มาพูดคุยและฟูมฟาย กับข้าพเจ้ามากมาย
เหล่าเด็กๆ เยาวชน ... ก็ฟูมฟายเรื่องเกรด เรื่องคะแนน
เรียกว่า ... มีทุกข์แบบเด็กๆ
ส่วนพวกแก่ๆ แบบที่ ... อายุยังไม่มากนัก ...
แบบว่า ... เพิ่งจะเรียนจบใหม่ๆ เมื่อไม่ชั่วโมงที่ผ่านมา
ก็ฟูมฟาย สารพัด ... ประมาณว่า กลัวโน่นกลัวนี่
กลัวเศรษฐกิจล่ม ... กลัวหางานไม่ได้
ซึ่งก็นับว่า ... เป็นทุกข์ แบบพอประมาณ
เพราะ .... หากมาเทียบกับ ชาว IE แก่ๆ บางท่าน
ที่กำลังร้อนๆ หนาวๆ ว่า ...
บริษัทของกรู ... จะเจ๊งไหม เนี่ย ?
แล้ว ... กรู จะถูกปลดออกจากงานไหม เนี่ย ?
ก็นับว่า ... เป็นทุกข์อันมหันต์
ด้วยประการทั้งปวง ... ข้าพเจ้า ก็ขอเป็นกำลังใจ
ให้ชาว IE ทั้งหลาย ...
ที่ได้ตั้งใจทำงาน และ ตั้งใจหางาน กันทุกคน
งานดี งานไม่ดี ... งานถูกใจ งานไม่ถูกใจ
ก็ถือว่า ... มีคุณค่า ทั้งนั้น ...
เพราะ เกิดเป็นคน ... ก็ต้องทำงาน
เพื่อ หาเลี้ยงชีพ ... เพื่อ ทำนุบำรุงผู้มีพระคุณ
และ เพื่อ ดูแลเลี้ยงดูครอบครัว ....
คุณค่า ของความเป็นคน ... ก็มีง่ายๆ เพียงแค่นี้ แหละ ...
สำหรับตัวข้าพเจ้า นั้น ...ภาวะเศรษฐกิจ ในปัจจุบัน ... ก็มีผลไม่มากนัก
เพราะ ชีวิตของข้าพเจ้า ก็ธรรมดามากๆ
กินง่ายๆ อยู่ง่ายๆ ... ไม่ฟุ่มเฟือยอะไร มากนัก
ค่ากินข้าว กินขนม วันนึงๆ ... ไม่เกิน 100 บาท ...
เดือนนึง ... ก็ไม่เกิน 3,000 บาท
ค่าน้ำมัน ค่าทางด่วน ...
ประมาณ 5,000 บาทต่อเดือน
ให้พ่อแม่ ไว้กินขนม ... เดือนละ 10,000 บาท
ที่เหลือ ... ก็เอาไว้เติมเต็มชีวิตตนเอง และผู้อื่น
เช่น ทำบุญบ้าง เลี้ยงขนมน้องๆ บ้าง ...
ก็มีแค่นี้ ....
บรรดาบัตรเครดิตทั้งหลาย ... 5-6 ใบ
ก็หักบัตร ทิ้งหมด ... เพื่อตัดปัญหา
การหลงระเริง รูดบัตรแบบพล่อยๆ ....
ส่วนรายได้เล็กๆ น้อยๆ จากทางอื่นๆ ....
ก็เก็บไว้ใช้ ตอนแก่ๆ
โดยภาพรวม ชีวิตของข้าพเจ้า ก็ ... มีแค่นี้ซึ่งหากเทียบกับเพื่อนๆ ... วิศวกรรุ่นเดียวกัน
ก็นับว่า ... กระจอก มากๆๆๆๆๆ
แต่หากเทียบกับ ค่าเฉลี่ยของคนไทยทั่วไป
ก็เรียกว่า ... บรมสุข ยิ่งนัก
เวลาที่ข้าพเจ้า ... ออกไปเที่ยวตามที่ต่างๆภาพ... ที่ข้าพเจ้าชอบถ่ายรูป เก็บไว้เสมอ
นอกจาก จะเป็นพวกรูป หมา-แมว-เมฆ-อาหาร
เณร-วัด-ประชาชน-ผัว&เมีย ชาวบ้าน แล้ว
ข้าพเจ้า ก็ชอบถ่ายรูปถนน มากๆ
แบบว่า ... เป็นรูปถนน ที่วิ่งไปสู่จุดหมายข้างหน้า
อาจจะเรียกได้ว่า ... 
ข้าพเจ้าแทบจะถ่ายรูป ถนนแบบนี้เก็บไว้ทุกที่ ... ที่ได้เดินทางผ่านไป
ไม่ว่า ... จะเป็นถนนที่ ตัดผ่านบ้านผ่านเมือง
ถนนเข้าวัด เข้าวา
ถนนเข้าป่า ... เข้าเขา
ไม่ว่า ... จะคดเคี้ยว ...
หรือ วกเวียน เข้าป่า เข้าดง ... แค่ไหน
ข้าพเจ้า ก็ ... ถ่ายเก็บไว้หมด
เพราะ หากจะดูว่า ...
มันก็คือ ... ถนนเส้นหนึ่งๆที่กำลัง พาเรา ไปสู่จุดหมายปลายทาง
มันก็ ... คงจะไม่มีอะไรมาก
มันก็เป็น .... เพียงแค่ ทางผ่าน ... 
ผ่านมา .... แล้วก็ ผ่านไป
อย่างไรก็ตาม ...ข้าพเจ้า กลับมองภาพเหล่านี้ ....
ในอีกแง่มุมหนึ่ง ... กล่าวคือ ...
ทุกครั้งที่ออกเดินทาง .... ข้าพเจ้าพบว่า
ถนนสายหนึ่งๆ ... ก็มีเรื่องราว ที่ไม่ซ้ำแบบกันเลย
ถนนห่วยๆ ... เป็นดิน เป็นโคลน
นำทางสู่ ไร่ข้าวโพด เชิงเขา
ถนนเป็นหลุม เป็นบ่อ ....
แต่จุดหมายปลายทาง ... คือ วัดป่า
อันสงบสุข และ สันโดษ
หรือ ... ถนนที่งดงาม เป็นระเบียบ
หรือ ทางสายนี้ .... ที่น่าทึ่ง
ราวกับถูกสร้างขึ้นมาด้วยไสยศาสตร์ และ เวทย์มนต์ ...
ถนนบางสาย ...
พาเรา ลัดเลาะสู่ธรรมชาติ อันแปลกตา
หรือ นำเข้าสู่ บรรยากาศ
ที่สวยงาม แบบสุโค่ยๆ ....
.... งามระดับเทพ
เกินคำบรรยาย ... ใดใด
ถนนบางสาย ...
ประดับประดา ... ด้วยมวลดอกไม้งาม
ตลอดสอง ข้างทาง
งดงาม ราวกับเส้นทาง ... สู่สรวงสวรรค์
แต่บางแห่ง ... ถนนก็มีสภาพน่าสะพรึงกลัว
ผืนดิน แตกระแหง .... แห้งแล้ง ยิ่งนัก
หรือ ... โดนไฟป่า ไหม้เกรียมตลอดทั้งทุ่ง
ซึ่งก็ตรงข้ามกับ ....
เส้นทางที่เขียวขจี ... ในวันที่ฟ้าใส เมฆสวย
ท่ามกลางดงมะพร้าว... ล้อลม
ต้นตาล ... เริงร่า
หรือ ถนนสายเงียบ
ที่ฝนพรำ ฟ้าหม่น ... ไก่เดินเล่นกลางถนนแบบหงอยๆ
หรือ มีหมอกครึ้ม ปกคลุม ... ทำให้บรรยากาศ ดูซึมๆ เศร้าๆ
ที่ข้าพเจ้า .... เขียนมามากมาย ...
และ นำเสนอรูปต่างๆ ... มามากมาย
ก็ไม่มีอะไรมาก ...
ก็แค่อยาก จะชี้ชัดๆ ให้เห็นว่า ...
หากเรามองว่า ...
ชีวิต คือการเดินทาง
ไปสู่จุดหมาย ... ที่หวังไว้
การเดินทางจริงๆ ของชีวิตเรา
ก็คงจะเหมือน รูปเหล่านี้ แหละ
ตอนเด็กๆ ... หรือ ตอนที่เรียนจบใหม่ๆ ...
เราทุกคน ... ก็ชอบนึก ชอบฝันว่า ....
ชีวิตเรา ... น่าจะเหมือนถนนสายเรียบๆ สายหนึ่ง
แค่ขับรถไปเรื่อยๆ ... ชมนก ชมไม้ ชมทะเล
เดี๋ยว ... ก็คงถึงจุดหมาย แบบสบายๆ
คงไม่มีอุปสรรค ขวากหนาม .... อะไรมากนัก
ทุกอย่าง ... น่าจะงดงาม สดใส ซาบซ่า ...
ระยิบระยับ ... น่าตื่นตา ตื่นใจ
แต่ในโลกแห่งความจริง ....
เส้นทางชีวิตของเราทุกคน ... ก็เหมือนถนนเหล่านี้
ก็มีทั้ง ที่เลือกได้ ... เลือกไม่ได้
ถูกใจ ... ไม่ถูกใจ / ลำบาก ... ไม่ลำบาก
หรือ อาจจจะมืดมน และ พร่ามัว
หรือ อาจจะคละคลุ้งไปด้วย ฝุ่นละอองแห่งอุปสรรค
แต่ชีวิต ... ก็ต้องดำเนินไป
ไม่ว่าหนทาง ... จะเป็นเช่นไร
ก็ต้องก้าวต่อไป ... ยังจุดหมาย
จะทุกข์ จะเบื่อ จะเหงา จะเศร้า จะเซ็ง
จะยากลำบาก ... แค่ไหน
ก็ขอให้อดทน เดินต่อไปเถิด ...
จงมองทุกๆ สิ่ง ... ที่กำลังเกิดขึ้นรอบกายเรา
เหมือนกับว่า .... เรากำลังเดินทางท่องเที่ยว
ทุกสิ่ง ... คือ ความท้าทายทุกอย่าง ... คือ ความไม่รู้
แต่ทุกสิ่งทุกอย่าง .... เหล่านี้
ย่อมจะ นำพาเรา
ไปสู่จุดหมายปลายทาง ได้อย่างแน่นอน ....
หากเรา ยังไม่หยุดเดิน ...
3 ความคิดเห็น:
ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับพี่เต่า
พี่ขาดรูปถนนที่จะพาไปผับครับ
สนใจบอกนะครับพี่เด๋วไปถ่ายมาให้ แต่ขอคิดค่ารูปเป็นค่าเหล้าระหว่างไปปฏิบัติงาน อิอิ
สรรพสิทธิ์ Z-H
ขอบพระคุณที่ดูแล ผม มาตลอด 4 ปีครับ
ผมรักภาค Ie และ รู้สึกผูกพันธ์ภาคนี้มาก
ภาค Ie ได้สอนอะไรหลายอย่าง แก่ผม
ผมขอบคุณมากครับ อาจารย์ทุกท่าน พี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ทุกคน
ผมมีความสุขมากครับ และดีใจที่ได้เรียนภาคนี้ ครับ
แสดงความคิดเห็น