ในที่สุด ...
ก็ถึงคิวของชาว IE อาวุโสสูง ซะที ...
ก็ ... ชาว IE รุ่น 9 ... นั่นแหละ
ในที่สุด ...
เหล่า IE รุ่นที่ 9 ... อันโด่งดัง
ก็เดินทางมา จนเกือบจะถึงจุดหมายปลายทาง เสียที
หากให้ข้าพเจ้าบรรยาย ... ถึง ชาว IE รุ่นนี้ก็คงจะ ... ไม่จบไม่สิ้น
เพราะ เพียงแค่ใน blog นี้ ....
ข้าพเจ้า ก็เขียนถึงวีรกรรม ของท่านๆ มาหลายครั้ง หลายหนแล้ว
ดังนั้นก็ขอ ชมภาพ ...
... ภาพความหล่อ ...
หล่อ ... แบบที่ไม่ค่อยจะคุ้นตา
และ ความสวย ...
สวยแบบที่ ... นานๆ จะสัมผัส ได้ สักครั้งหนึ่ง ...
ก็เชิญชม ...
ไปเรื่อยๆ ...
ก็แล้วกัน
ข้าพเจ้า จำได้ดี ว่า ... ได้เคยพยายามสื่อสาร กับ ชาว IE รุ่นนี้
ใน IE Storty ...ณ ตอนต้นๆ เทอมที่ผ่านมา
ดังนั้น
หากชาว IE รุ่นที่ 9 ... มีเวลา
ข้าพเจ้า... ก็อยากให้ท่านย้อนกลับไปอ่าน ตอนนี้ ...
อีกสักครั้ง

เพราะ ณ ช่วงเวลานี้ ...
คงจะถึงเวลาแล้ว ที่ท่านๆ ทั้งหลาย
จะต้องตอบคำถามสุดท้าย
ที่ข้าพเจ้า ได้ถามฝากเอาไว้ ...
ใน IE Story ตอนนั้น
ก็ ...ลองๆ อ่าน ... ลองๆ คิดดู ...
ก็แค่นั้น ... นะ
อย่า ... ซีเรียสอะไรมาก ....ดูภาพ สวยๆ งามๆ เหล่านี้ ... ไปเรื่อยๆ
นะ นะ นะ













ถ่ายรูปกับสาวๆ ได้ยัง เนี่ย ? ....
ที่ได้รับการกล่าวขวัญ สูงสุดแห่งรุ่น ... ณ คืนนี้
ก็น่าจะเป็น ... ชายหนุ่มผู้นี้
ก็น่าจะเป็น ... ชายหนุ่มผู้นี้
ท่านอาจารย์เสียง ... ของเรา นั่นเอง
เพราะงานนี้ ... ท่าน อ.เสียง ... มีพิธีเปิดตัว "somebody"
อิอิ ...
ดังนั้น
เหล่าเพื่อนๆ ที่ปากไม่ดี
ก็ แบบว่า ... คันปาก กันยิบๆๆๆๆ
อยากจะเม้าท์ จะเห่า กันเต็มที่
บรู๊วววว์ ๆๆๆ ....
ของสาว IE-9 ...
คัดมาเฉพาะ ... ตัวแรงๆ ทั้งนั้น
แต่ภาพเบื้องหลัง ... ของงานสร้างนี้ หวาดเสียว ยิ่งนัก ...
ดูดีๆ .... ดูช้าๆ ชัดๆ อีกครั้ง ... รูปนี้ ... เสียวจริงๆ ....
... นุ๊ย เอ๊ยยย
ป๋าเผ่า และ ป๋าเบ๊นซ์ ....ตาค้างไปเลย
ท่านโด ... มีความสุขม้ากกก ...
เพราะเหตุใด ฤา ? .... ลองดูดีๆ

ช่วยข้าพเจ้า ถ่ายภาพ มา 3-4 ปีเต็มๆ
ช่างภาพ ... จะมีรูปตัวเอง แบบดีๆ บ้าง
ก็ ... ขอขอบคุณ ปุ๊ก มากๆ
ในทุกๆ อย่าง ... ที่ทำให้ภาคเรา ....
ความจริงกลุ่มนี้ มี 3 ท่าน
อีกท่านหนึ่ง ...
คือ ท่านด้วง (หรือ คุณบูม นั่นแหละ)
คาดว่า ... ขณะที่กำลังถ่ายรูปนี้
ท่านด้วง ... คงจะกำลังเดินสาย
ร่ำลา เหล่าแฟนคลับ
สมาชิก ... "อิน-สะ-ติ-ติ๊ว-ออฟ-เลิฟ" ...
อะไรนั่นแหละ
สำหรับ ... สาวปีสี่
ที่ได้รับรางวัล ....ในฐานะ ผู้ที่แปลงกาย ได้งดงามที่สุด
คือ ... เธอผู้นี้ก็ ... อาม่า ของเรา นั่นแหละ
ส่วนเจ๊เหมียว ... นั้นเล่า
ก็ยัง แอ๊บใสปิ๊ง ... ได้ดีเยี่ยม

ภาพนี้ ... ขอตั้งชื่อ ว่า
ความสุขเล็กๆ ... ของไอ่แก่
เฮ้อออออ ...
ข้าพเจ้า ชอบรูปไหน ที่สุด ?
ที่จะตอบ ว่า ...
ก็คือ ...
แบบว่า ...
หญิงสาว ... นั่งทอดอารมณ์ ใต้แสงไฟ
ผิวขาว ... เนียน ใส
มีชายหนุ่ม ... นั่งเซ็งเป็ด หงอยๆ ซึมๆ
หน้าขวด black ที่ว่างเปล่า
.... สุโค่ยๆๆๆๆๆๆ
ได้อารมณ์สุดๆ ... สามารถจินตนาการ
เป็นเรื่องราวอะไรๆ ... ได้มากมาย
และ ในที่สุด ...รุ่นพี่เริ่ม ซึมๆ ซึ้งๆ
แบบว่า ... เมาบ้าง ... อิ่มบ้าง
หรือ ซาบซึ่ง ตรึงใจ ไปบ้าง ....
กล่าวลากัน ...
ทุกๆ ความรู้สึก ...
คงจะไม่สามารถ ....ข้าพเจ้าเชื่อว่า ... ทั้งพี่ๆ ทั้งน้องๆ
คงจะ จดจำ ได้ดี ...
จันทร์กระจ่างฟ้า ...
มองแล้ว ... น่าอัศจรรย์ใจ
ข้าพเจ้า ... เดินขึ้นสู่ระเบียง ริมสระน้ำเฝ้าเก็บภาพความทรงจำ
ของ ทุกๆ วินาที ....ที่น่าอัศจรรย์ นี้
จากดวงไฟสีน้ำเงินใส ...
... ประดับประดา ความทรงจำ ... ในคืนวันนั้น
อย่าง มิรู้ลืม
ได้พบกัน ... ได้รู้จักกัน
ได้รักกัน ...
และ แน่นอน ว่า ....
ในที่สุด ...
ก็คงจะถึงเวลา ...
ที่ต้องกล่าว อำลา ... จากกัน
เสมอ
ทางเดิน ....ทอดยาว ... ไกลสุดสายตา
ประดับประดา ด้วยแสงไฟ อันระยิบระยับ
ดูคล้าย ...
ดุจดั่ง ...
เส้นทางชีวิต ในอนาคต
แม้ว่า ...
อาจจะดูมืดมิดน่ากลัว ไปบ้าง ...
แต่ แสงระยิบระยับอันงดงาม
ของฝัน และกำลังใจอันสดใส ....
ที่ร่วมเปล่งประกาย นับร้อย นับพันดวง
ก็ช่วยทำให้ ทางเส้นนี้ ...
อบอุ่น สดใส
และ มีชีวิตชีวา เสมอ
................
....
..
.
............................................................
ขออวยพรให้ ...
ชาว IE รุ่นที่ 9 ที่รักทุกคน
มีเส้นทางชีวิต ที่สดใส ... งดงาม
ได้พบ สิ่งดีๆ ในชีวิต ... ตลอดไป
เทอญ







สาวปุ๊ก .... เป็นช่างภาพ











8 ความคิดเห็น:
ขอบคุณพี่เต่ามากๆนะคะ
สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่พี่เต่ามีให้เสมอมา
ตลอดระยะเวลา 4 ปี ใน IE
บ้านหลังที่ 2 ที่แสนจะอบอุ่น
ปุ๊กดีใจมากค่ะที่ได้มีช่วงเวลาดีๆเหล่านี้
ขอบคุณจริงๆค่ะ
ขอบคุณค่า
พี่เต่า
ไม่รู้จะพูดไร .. ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลย
ชีวิตนี้สิ่งที่ภาคภูมิใจที่สุด
สิ่งนึง ก็คือ การได้เรียนภาคอุตนี่แหละ
(ตอบตอนไปสัมภาษณ์งาน แล้วก็ติดด้วย อิอิ)
แล้วคนที่ทำให้นศ.รู้สึกว่าภาควิชา
เป็นบ้านจริงๆอีกหลัง ก็คือ พ่อเต่า นั่นเอง
ความรู้สึกนั้น บรรยายไม่ได้ และไม่หมด
พูดได้แค่ว่า
.."ขอบคุณนะคะ ขอบคุณทุกอย่าง หนูรักพ่อเต่ามากๆ ค่ะ"..
ไม่อยากให้เวลามันหมุนเลย
อยากเก็บไว้อย่างนี้ตลอดไป แงๆ
นุ่น 9
ช่วงเวลาดี ๆ เหล่านี้จะไม่มีวันลืมแน่นอนครับ
ปล.เหลือเวลาอีกเท่าไรที่จะได้อยู่ด้วยกัน T-T
Z-H ไอ่แก่
พูดไม่ออกครับไม่รู้จะอธิบายออกมายังไง...
ความรู้สึกนี้...เปล่า เพราะกินขนมเต็มปากอยู่เลยพูดไม่ออก...ก๊ากกกกกกก
ล้อเล่นคับ...คำเดียวขอบคุณจากใจจริงครับพี่เต่าและเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคน ที่ได้รู้จักกันมา เพราะมันไม่จำเป็นที่จะต้องอธิบายออกมาเป็นคำพูด ใช่ไหมครับทุกคน555
Neck
ขอบคุณครับ
รักทุกคน
อิิอิ
4 ปี ที่ผ่านมา ผมรู้สึกตื้นตัน จนบอกไม่ทูก
ขอบคุณ อาจารย์ ทุก ๆ ท่าน เพื่อน ๆ น้อง ๆ ทุกคน
ผมมีความสุขมาก และดีใจที่สุด ที่ได้เรียน ภาคนี้
ความทรงจำ 4 ปี ของผม จะไม่มีวันลืมเลย
ขอบคุณทุก ๆ คนมากครับ
น้องปี1เพิ่งรู้จักพี่ปี4ไม่เท่าไหร่
พอเริ่มสนิท ก็ต้องจากันแล้วอ่า...
รักพี่ๆนะคะ และจะไม่ลืมตลอดไป
o_o ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะคะพี่เต่า
ความทรงจำครั้งนี้ จะไม่มีวันจางเรยค่ะ
ปล.รูปเยอะดีค่ะ ชอบๆๆ อิอิ
^^Kai_nui 4Z
แสดงความคิดเห็น