ตอนที่ 266 : วิถีแห่งความพอเพียง ...

สองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ....

ข้าพเจ้า มี job เล็กๆ job หนึ่ง

แบบว่า ... คล้ายๆ จะเป็น

งานเพื่อชาติ และ ศาสนา อะไรประมาณ นั้นกล่าวคือ ...

ข้าพเจ้าได้รับเชิญ

ให้ไปบรรยาย ให้บุคลากรด้านศาสนา ฟัง

โดยหัวข้อ ที่ข้าพเจ้าบรรยาย

ก็คล้ายๆ ... เกี่ยวกับ

การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่

กับการบริหารจัดการ งานเผยแพร่พระพุทธศาสนา

เทคโนโลยีสมัยใหม่ ก็คือ พวกลัทธิ 3G

ผสมผสาน พวก wifi / wimax

แล้ว เอามายำๆ มั่วๆ

กับพวกเรื่องที่ฟังหรูๆ ดูดีๆ แบบ logistics

... อะไร ประมาณ นั้น แล

ด้วยประการทั้งปวง

เพื่อให้เหล่า คุณลุง คุณป้า

หลวงพี่ หลวงน้า ... เณรเล็ก เณรใหญ่

และ เหล่าแม่ชี .... ไม่เบื่อ

ข้าพเจ้า ก็พยายามสอดแทรกมุกตลก แนวๆ ...

พระ hi5 / เณร DotA / แม่ชี วินนิ่ง

โดยสรุป .... งานนี้

ผู้ฟังให้ความสนใจ และซาบซึ้งตรึงใจ

กับการบรรยายของข้าพเจ้า อย่างมากมายยิ่งนัก

อย่างไรก็ตาม

วิทยากร อีกสามสี่ท่าน ... ที่ได้รับเชิญไปพูด

ก็ล้วนแต่เป็นระดับเทพๆ ทั้งนั้น

ประมาณว่า ท่านๆ ทั้งหลาย

ก็ล้วนเป็นด๊อกเต้อร์ๆ ประเภทดูดี มีความรู้ทั้งสิ้น

แต่ละท่าน ล้วนแต่งกายดี มีเครื่องประดับหรู

อุปกรณ์สื่อสาร และ คอมพิวเตอร์ ประจำกาย เลิศล้ำ นำสมัย

เช่น ใช้โทรศัพท์มือถือแนวๆ 3G ... ประมาณ iphone

ใช้คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค ตระกูล apple รุ่นที่บางเฉียบ

ในทางกลับกัน

สำหรับตัวข้าพเจ้านั้น ... ออกแนว ด๊อกฯ ภูธร

แต่งกายรุ่มร่าม ไม่สวมถุงเท้า

กินอาหารมูมมาม ... หลงลืมการใช้ช้อนกลาง

ใช้อุปกรณ์คู่กาย แนวบ้านๆ

เช่น ใช้มือถือ โมโตฯ ... แบบมีกลิ่นเยี่ยวแมว จางๆ

ใช้โน๊ตบุ๊ค ขนาดจิ๋ว .... ประมาณ acer netbook

รุ่นที่เด็กอนุบาลที่อเมริกา ... ใช้รองก้นพอถึงช่วง coffee เบรค ...

เหล่าด๊อกฯ ทุกท่าน ... ก็หยิบ iphone มาเขี่ยเล่น ...

บ้างก็ เช็ค mail ... บ้างก็เล่น excel

บ้างก็ เข้า GPS ดูถนนหนทางเล่นๆ

บ้างก็เล่น เกมส์อะไรก็ไม่รู้ ...

ส่วน ด๊อกฯ ชนบทแบบข้าพเจ้า

ก็เขินๆ ... ไม่รู้จะหยิบอะไรมาเล่นดี

ก็เลย ... นั่งสอยกาแฟไป 3 ถ้วย

แถมแยมโรล อีก 4 ท่อน ...

แค่นี้ ... ก็พอจะลืมปมด้อยลึกๆ ไปได้บ้าง

อย่างไร ก็ตาม ... หลังจากจบงานนี้

ภาพ iphone บางเฉียบ ...

ลูกเล่นแพรวพราว ฟังก์ชั่นหลากหลาย ...

รบกวนต่อมกิเลส ของข้าพเจ้ามากๆ

และ พอยิ่งได้ค้นคว้า สืบเสาะ

ถึงคุณสมบัติ ของอี iphone ...

ก็ใจแทบจะขาด ด้วยความอยากได้

นอกจากนี้ ...

ยังพบว่า หากอยากได้สีสวยๆ แปลกๆ

ก็สามารถสั่งทำได้ ...

ซึ่งก็ยิ่งทำให้ ... ข้าพเจ้านึกฝันในใจ ไปไกลว่า

หากได้ไปบรรยายอีก ในคราวหน้า

กรู จะพก iphone สีจัดๆ เจ็บๆ แบบนี้

ไปถูๆ ไถๆ โชว์ท่านๆ สักหน่อย

แบบว่า ยอมทุ่มทุนสุดตัว .....

เพื่อศักดิ์ศรีชาวลาดกระบัง สักหน่อยยยย ...

ด้วยประการทั้งปวง

ก็เรียกได้ว่า ... ตลอดสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา

ข้าพเจ้า ก็หมกมุ่นมากมาย ...

นั่งคิด นอนคิด ... สืบเสาะ ค้นคว้าเกี่ยวกับ iphone มากมาย

.... ตามประสา คนนิสัยเว่อร์ๆ ....

นอกจากนี้ ... ข้าพเจ้าก็พบว่า

iphone ของเมืองจีน ... ก็เริ่มออกมาแล้ว

แบบว่า ... มีแทบทุกสี ทุกกลิ่น

มีตรา apple เรียบร้อย สวยงาม ...

ราคาประมาณ 2,000 - 3,000 บาท

เอ ... เข้าท่าดีแฮะ ...

หยิบๆ ใช้แบบเร็วๆ ... คงจะไม่มีใครรู้ มั๊ง ?

แล้ว ...
ก็ ขอนำท่านผู้อ่านทั้งหลาย
กลับมาสู่ โลกแห่งความจริง
ณ แผ่นดิน IE ... แขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง
ณ วันธรรมดาๆ หนึ่ง
อ.วิภู ... นั่งเล่นคอมพ์ ด้วยเครื่องโน๊ตบุ๊ค ของท่าน
ข้าพเจ้า มั่นใจมากๆ ว่า ...
อีโน๊ตบุ๊คเครื่องนี้ ... มีผีไวรัส สิงสู่ อย่างแน่นอน
เพราะ มันทำงานแบบดีๆ ร้ายๆ เหมือนไก่เป็นโรค อาจารย์ ท่าน ดร.จ่าอ๊อด ... ก็ทำงาน
มีการ แอ๊บหล่อ นิดๆ ...
พี่ฮิม ... ท่านอาจารย์ ดร.สกนธ์
ก็ทำงาน ...
ท่าทางจะเครียด เพราะนั่งกัดเล็บตลอดเวลา พี่กัน ... ท่าน ดร.กรรณชัย ... ก็ทำงาน
หน้าตาท่านเคร่งขรึม ...
เพ่งพินิจ ดูชิ้นงานทางโลหะวิทยา
ด้วยความตั้งอก ตั้งใจ ยิ่งนัก...
ท่าน ดร.สิทธิพร ... พี่อ๊อก
ก็ทำงาน .... ดูดี มีสมาธิ และท้ายสุด ...
ท่านอาจารย์พรศักดิ์ ... ก็ทำงาน เช่นกัน
......
...
.
ส่วนข้าพเจ้า นั้น
พอถ่ายรูปไป ... ก็นึกขำๆ กับตนเอง ว่า
อาจารย์ทุกคน ... เขานั่งทำงานกันเคร่งเครียด
มีแต่กรูเท่านั้น ... ที่เดินท่อกแท่ก ถ่ายรูป
" ... ทำมาย ... จึงว่างงานขนาดนี้ หนอ เรา ? ... "
คิดไป พลาง ... ก็หมกมุ่น เรื่อง iphone ต่อ
แบบว่า ... ตอนนี้
เวลาเจอหน้าใครๆ ... ข้าพเจ้าก็มักจะขอ
สำรวจตรวจตรา โทรศัพท์มือถือของเขา เสมอๆ
เช่น ณ ตอนนี้ ...
ข้าพเจ้า ก็ถือโอกาส สำรวจตรวจตรา
โทรศัพท์มือถือ ของเหล่าอาจารย์ IE สักหน่อย
เครื่องนี้ ... sony ericsson
ดูเหมือนว่า ... จะทันสมัยที่สุด
เมื่อเทียบกับ มือถือทุกเครื่อง ของ อาจารย์ภาคเรา ....
แบบว่า ถ่ายรูปก็ได้ ... เล่น MP ก็ได้
อูยยย์ ... ตื่นเต้ลลลล ...

ส่วน samsung เครื่องนี้ ...
ก็ดูจะ ทันสมัยรองลงมา ...
แบบว่า ... มีการติดสติกเกอร์ กันรอยกระแทก
แต่เหล่า เม็ดๆ ปุ่มๆ ... ก็เยินพอสมควรนี่คือ nokia รุ่นคลาสสิค
จอขาวดำ แนวเอิร์ธโทน ถนอมสายดา
ท่าทางเจ้าของ คงจะหวง ... และ ดูแลรักษาอย่างดี
สวมใส่ซิลิโคน สีฟ้าสดใส
น่ารักๆๆๆๆๆนี่ก็ nokia อีกรุ่น ... สวมซิลิโคนสีส้ม
นาฬิกาที่หน้าจอ เป็นเข็ม เดินกระดุ๊บๆๆๆ ...
น่ารักๆๆ เช่นกัน

นี่ก็ nokia อีกรุ่น ...

คล้ายๆ จะเป็นรุ่นผีสิง ยอดฮิต
จำได้ว่า ...

สมัยออกวางตลาดใหม่ๆ .... ดูล้ำยุค กิ๊บเก๋ที่สุด

แบบว่า ตัวอักษรบนหน้าจอ คมเข้ม สีดำหนา ชัดเจน

อีกทั้ง ... เสียงริงโทน ดังกึกก้อง เร้าใจยิ่งนักแล

ส่วนอาจารย์ท่านสุดท้าย ... อินเทรนสุดๆ

แบบว่า ... พกมือถือ 2 เครื่อง

ซึ่งก็คือ nokia รุ่นผีสิงยอดนิยม

และ nokia จิ๋ว รุ่นหายาก

ปัจจุบัน รุ่นเหล่านี้ ... หายาก ขาดตลาด

เพราะ เขาซื้อเอาไปทำ ระเบิดเวลา

แถวๆ ชายแดนภาคใต้กันหมดแล้ว

อี nokia รุ่นนี้ ....

ออกแบบได้ ergonomics มากๆ

แบบว่า ... ฝาครอบเป็นแบบยืดหยุ่น

สามารถปิด-เปิด แบบแพลมๆ เผยอๆ ได้ดี...

ทั้งนี้ ... เพื่อรองรับแบตฯ ที่กำลังบวมสุดขีด ...

กล่าวคือ ...

หากใช้งานเกิน 5 นาที ... จะระเบิดตัวเอง ทันที
และ ตามปกติ .... หากใช้งานเกิน 1 นาที ...

โอกาสเป็นหมันถาวร ... สูงมาก

เรา - ขอ - เตือน

โดยสรุป

นี่คือ ... ภาพรวม โทรศัพท์มือถือ รุ่นล่าสุด

ของท่านอาจารย์ที่รักของชาว IE

ใครใช้เครื่องไหน ... ลองทายดูเล่นๆ

ติ๊กต่อกๆๆๆๆๆๆ ...... จากการศึกษา ค้นคว้า

และ สอดรู้สอดเห็นของข้าพเจ้า

ก็พบว่า ...

เหล่าอาจารย์ IE ของพวกเรา ...

สามารถจัดรูปแบบ การใช้โทรศัพท์มือถือ

ได้ตามหลักการ 3G

กล่าวคือ

กลุ่มแรก ... 1G

คือ ... สูงวัย แต่ ใช้ของทันสมัย(มั๊ง ?)

แบบว่า ... มีกล้อง / มี MP / มี ... ฯลฯ

มีอะไรมากมาย ... แต่ไม่ค่อย จะได้ใช้งานแบบผาดโผน

วันหนึ่ง ๆ ... ใช้แค่ประมาณ 3 ปุ่ม

คือ เปิด-ปิด / รับสาย / และ กดผิดปุ่ม ....

555+ ...

ส่วน กลุ่มที่สอง ... 2G

คือ กลุ่ม วัยกลางคน

ท่านเหล่านี้ จะดูแล ถนอมรักษาโทรศัพท์เป็นอย่างดี

แต่มักนิยมใช้รุ่น โทรศัพท์รุ่นคลาสสิคๆ ...

โดยเน้น ประเภททนทานหนังเหนียว

แบบว่า เป็นโทรศัพท์ รุ่นที่ ....

ตกน้ำ ไม่ไหล - ตกไฟ ไม่ไหม้ ...

และ หากเผลอวางทิ้งไว้ ... ก็ไม่มีใครขโมย แน่นอน

เพราะ ค่าเปลี่ยนแบตฯ ใหม่ ... น่าจะแพงกว่าค่าเครื่องเปล่าๆ

อิอิ ....

ส่วนกลุ่มสุดท้าย ... 3G ... วัยรุ่นนิดๆ

เป็นกลุ่มที่นิยม ใช้ของย้อนยุค ... แนวแอนทีคๆ

อจ.วิภู บอกว่า ... โทรศัพท์ของท่านเครื่องนี้

ใช้ตั้งแต่ ก่อนจะไปเรียนด๊อกเตอร์ ...
ก็ประมาณ 4-5 ปี ... ที่ผ่านมาแล้ว โน่น

สมัยนั้น ... พกโทรศัพท์รุ่นนี้ ไปไหนมาไหน

สาวๆ กรี๊ด สนั่น ...

พอกลับมาเมืองไทย คราวนี้

ท่านก็เลย เอามาใช้ต่อ

เพราะ ทนทาน พกสะดวก ...

แม้ว่า แบตฯ บวมนิดๆ แต่ก็เร้าใจดี ...

ตอนนี้ ... เวลาหยิบมาใช้

สาวๆ ก็กรี๊ดสนั่น ดังกว่าเดิม

เพราะ คงจะนึกว่า เป็นอุปกรณ์เสริมของระเบิดเวลา

อิอิ ... ล้อเล่นๆๆๆๆ

ส่วน โทรศัพท์ผีสิงสองพี่น้อง ของท่านจ่าอ๊อดนั้น ...

คงไม่ต้องบรรยายมากมาย ...

เพราะ เรื่อง ฮาฮา มีมากมายทุกวัน

แบบว่า .... ชิ้นส่วน มักจะตกๆ หล่นๆ เสมอ

ต้องคอยหาหนังสติ๊ก มารัดอยู่บ่อยๆ ....

โถๆๆๆๆๆๆ

ข้าพเจ้า ... ถ่ายรูปไป

แล้วก็คิดไป

เมื่อมอง .... เหล่าท่านอาจารย์ IE ทั้งหลาย
ที่ก้มหน้าก้มตา ทำงานกัน หัวปักหัวปำ ....

ก็อดไม่ได้ ที่จะถามใจตนเอง ... ว่า

....

..

.

" ... สาระแห่งชีวิต การเป็นอาจารย์ ...

มันวัดกันตรงไหน หนอ ? ... "

.

...

....

แบบว่า ...

แค่เป็นด๊อกเตอร์ชื่อดัง ? ...

แค่ทำตัวน่าเชื่อถือ ?

แค่แต่งกายดี มี brand ... มีรสนิยม ?

แค่ใช้อุปกรณ์ ไฮเทค สูงล้ำนำสมัย ... ?

หรือ แค่แสร้งเป็นคนรุ่นใหม่ แห่งยุค 3 G ... ?

หรือ

เป็นแค่ อาจารย์มหาลัยชานเมือง ธรรมดาๆ ...

แต่งตัวธรรมดาๆ ... กินอยู่ง่ายๆ

ทนใช้โทรศัพท์มือถือ ... รุ่นที่โลกลืม

แบบ ไม่อายใคร

แต่

วันหนึ่งๆ ... หมกมุ่นกับงาน

อีกทั้ง ...

มี "เป้าหมายชีวิต" ที่แสนจะเรียบง่าย

ก็คือ ...

แค่คาดหวัง

จะเอาชนะ "ความไม่รู้" ของเด็กๆ ... ให้ได้

และ ก็แค่ ....

อยากสอน "คน" ให้เป็น "คน"

ซึ่ง

แค่คาดหวัง แต่เพียงเท่านี้ ...

มันก็ เหนื่อยนักหนา แล้ว ....

ข้าพเจ้า น้ำตาซึมเล็กๆ

นึกละอาย ในความคิดฟุ้งเฟ้อของตัวเอง

อีกทั้ง

ยังนึกขำมากมาย ... ในความเพ้อเจ้อของตนเอง

iphone ๆๆๆๆๆๆๆๆ ....

โถๆๆๆๆๆ

อี กะแค่ ... ขับรถ ซ้ำซากทุกวัน ...

บนเส้นทางเดิมๆ จาก นนทบุรี-ลาดกระบัง

มาตลอด 17 ปีเต็มๆ ...

ทำมาย ... กรู ยังต้องใช้ GPS ช่วย วะ ? ...

... ไอ่โง่ เอ๊ยยยยย

ดึกแล้ว ....

เจ้าแมวน้อย แสนซนของข้าพเจ้า

มานอนซุกไซร้ ... โทรศัพท์มือถือของข้าพเจ้า

กลิ่นฉี่จางๆ ของมัน ...

เหม็นกรุ่น ในมือถือของข้าพเจ้าเสมอ

ข้าพเจ้า ลูบหัวมัน ... อย่างทนุถนอม

แล้วจึง เข้านอน ...

อย่างเป็นสุข

....

..

.

บอกตัวเอง ว่า ...

พรุ่งนี้

เราจะดำเนินชีวิต

ตามปกติธรรมดา ... เหมือนเดิม ต่อไป

บน วิถีแห่งความพอเพียง ... ในแบบที่ไม่ต้องอายใคร

.........................................