ตอนที่ 259 : "ชีวิตว้าเหว่ ที่รื่นรมย์ที่สุด" ... ที่อยุธยา

มีท่านๆ ผู้อ่านมากมาย

สอบถามข้าพเจ้า มามาก ว่า ...

" ... ปีนี้ .... ข้าพเจ้า จะเลิกท่องเที่ยวแล้ว ฤา ?..."

เพราะ ตั้งแต่ปีใหม่ นี้ ...

ข้าพเจ้า ก็ยังไม่ได้เล่าเรื่องทำนอง ...

แอบหนีไปเที่ยว อะไรแบบนั้น เลย ...

โถๆๆๆ ...

ความจริง .... ข้าพเจ้า ก็แอบ

หนีไปเที่ยวแบบเล็กๆ หลายรอบแล้ว

แต่ไม่อยากจะเล่ามาก เพราะเกรงใจที่ทำงาน

แต่วันนี้ ... ก็ขอเล่าสักหน่อย

แบบว่า ... อย่างน้อย

ก็ถือว่า เป็นการช่วยสนับสนุนรัฐบาล ...

ในการโปรโมต การท่องเที่ยวเมืองไทย

อะไรประมาณ นั้นแล ....

เมื่อ วันเสาร์ ที่ผ่านมา ...

อากาศหนาวเย็นจับใจ ... ยิ่งนัก

ข้าพเจ้า มีนัดแบบเล็กๆ และ ลี้ๆ ลับๆ ที่อยุธยา

บรรยากาศริมน้ำ ... เย็นฉ่ำ สะใจ

หมาน้อยๆ ... เผ่าพันธุ์หมาไทย 100%

ผิวหนังเลี่ยนๆ ... คล้ายๆ หนังชามัวร์ ราคาแพง

กำลังยืนกินลม ชมโอโซน ... ณ ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา

สิ่งที่น่ารักมากๆ ... ก็คือ

มันก็ยังอุตส่าห์ ...

เกาะติด trend หมาไทย ของ winter นี้

แบบว่า ... หมาในเมืองไทย ณ ยุคต้นปี 2009

ต่างนิยมใส่เสื้อหนาว ห่มผ้าพันคอทุกตัว

เจ้าตัวนี้ ... ก็ in trend สุดๆ ... เช่นกัน

ชอบๆๆๆๆๆๆ

โดยสรุปแล้ว ...

พันธกิจ ของข้าพเจ้า ในวันนี้

ประมาณว่า ... มี เป้าหมายหลัก 2 ประการ

เป้าหมายหลัก อันดับหนึ่ง

ก็คือ ไปกินกุ้งแม่น้ำเผา ...

และ ... เป้าหมาย ที่สอง ก็คือ

แอบแวะเที่ยวนิดๆ ไหว้พระหน่อยๆ

หาของแปลกๆ ดูๆ ชมๆ ไปเรื่อยเปื่อย

สำหรับ งานเป้าหมายหลักที่หนึ่ง นั้น

งานนี้ ... เกิดขึ้นจากความเมตตา

ของท่านผู้หลักผู้ใหญ่ ที่เคารพนับถือกัน อย่างสูง

โดยท่าน ได้หลวมตัว ... ถูกข้าพเจ้าออดอ้อน

ให้พาไปกิน กุ้งแม่น้ำเจ้าพระยาแท้ๆ เผา ....

โดยสรุป ...

แผนการทุกอย่าง ก็สำเร็จทุกประการ

ข้าพเจ้า ก็ได้ไป กินกุ้งสมปรารถนา ....

อาหารเที่ยงวันนี้ ... เริ่มจาก

พล่ากุ้งแม่น้ำ ... สด เด้ง ... รสจัด

สุดยอดๆๆๆๆ

แล้วตามด้วย ... ฉู่ฉี่ปลา

เครื่องแกงหอมฉุย รสจัดจ้าน ....

กระทิเยิ้ม ... มันจากกระทิและปลา ชุ่มฉ่ำ

กินกับ ข้าวสวยร้อนๆ ...

ลืมเรื่อง "ความอ้วน" ไปได้ชั่วขณะ ....

แล้ว ...

แก้เลี่ยน ด้วยผัดผัก ร้อนๆ ...

ผักสด กรอบ ... หอมอร่อย

ใส่เนื้อกุ้ง ... จากก้ามกุ้งเผา

อืมมมมส์ .... เห็นสวรรค์ รำไรๆ

และในที่สุด ... วันนี้ ที่รอคอย

กุ้งแม่น้ำเจ้าพระยา ... เผา

มันกุ้งเยิ้ม ... สีเหลืองๆ แดงๆ ส้มๆ

กำลังร้อนได้ที่ ...

มองเห็นมันกุ้ง ที่หัวกุ้ง ... กำลังเดือดปุดๆ ...

เฮ้ออออ ....

วันนี้ ... เป็น กุ้งวัยรุ่นๆ

ตัวโต .... ประมาณ เท่าลูกแมว

แบบว่า ... 1 กิโล จะมีกุ้งประมาณ 3 ตัว

งานนี้ ... จำใจ ต้องยอมลืมเรื่อง
"ความอ้วน" และ "คลอเลสเตอรอล" ... ไปสักหนึ่งวัน

โดยสรุป ...

ข้าพเจ้า ก็ กินๆๆๆๆๆๆ ... กินไปเรื่อยๆ

จน รู้สึกว่า ... มีมือน้อยๆ มาเขี่ยที่เข่า ...

พอก้มลงไปมอง ... ก็พบสายตาคู่นี้

ที่แหงนหน้าขึ้นมองข้าพเจ้า อย่างมีความหวัง
โถๆๆๆๆ ....

ถึงข้าพเจ้า จะเป็นคนรักแมว มากแค่ไหน
แต่บางขณะ ... ก็รัก "กุ้ง" มากกว่า "แมว" นะ

นะ นะ นะ ....

และเมื่อ ...

อิ่มหนำ สำราญ เบิกบานใจ แล้ว ...

ข้าพเจ้า ก็ออกเดินทางต่อ ตามพันธกิจอันดับสอง

คือ ... ท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ เพื่อย่อยอาหาร

ดังนั้น ...

ก็เริ่มต้นจาก "บางปะอิน"

โดยสถานที่ท่องเที่ยว ที่อยู่ในบริเวณ แถวๆ นี้ ...

ก็คือ พระราชวังบางปะอิน

ซึ่งวันนี้ ... ข้าพเจ้า คงจะไม่แวะเข้าไป

ทั้งนี้ ... เป็นเพราะ วันนี้ ...

ข้าพเจ้า รู้สึกอยากจะทำบุญ ไหว้พระสักเล็กน้อย

เนื่องจาก ... อาหารมื้อที่ผ่านมา

ข้าพเจ้า ได้ใจร้าย "เล็กๆ" กับ "แมว" ตัวนึง

อีกทั้ง ได้ใจร้าย "มากๆ"

ที่ได้ทำการฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ด้วยการกิน "กุ้งเผา"

ดังนั้น ...

วัด ที่ข้าพเจ้าแวะเป็นแห่งแรก

ก็คือ ... ที่นี่

ดูจากภายนอก ... วัดนี้

ก็คล้ายๆ โบสถ์ของคริสตศาสนา

การเดินทาง สู่วัดแห่งนี้ ..... ก็ต้องนั่งกระเช้าเล็กๆ

ข้ามแม่น้ำ ตรงแถวๆ ข้างพระราชวังบางปะอิน

ที่เก๋มากๆ ... ก็คือ

หลวงพี่ ... เป็นคนควบคุมสถานนี รถกระเช้าไฟฟ้า

งานนี้ ... ต้องรับผิดชอบสูง

และ ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

อีกทั้ง ... ต้องควบคุมสติให้ดี

เพราะ ต้องนั่งทำงาน บนสถานี ที่เป็นหอสูงๆ

ญาติโยม ที่ผ่านไปผ่านมา ... สามารถมองเห็นชัด

หาก ลมแรงๆ ... หรือ นั่งอ้าซ่า ไม่เรียบร้อย

ญาติโยม ทั้งหลายทั้งปวง ตลอดคุ้งน้ำ

จะอาจจะมีดวงตา เห็นแก่นธรรมะ ได้ชัดแจ้ง

เสียวๆๆๆๆๆ .... นะ หลวงพี่ นะ ....

วัดนี้ชื่อ ... วัดนิเวศธรรมประวัติ

จุดเด่น คือ ... ทุกๆ สิ่งก่อสร้างในวัด

เป็นศิลปะแบบโกธิค ... เลียนแบบโบสถ์ฝรั่ง

นี่คือ ... พระอุโบสถ

ภายใน ... ตบแต่งแบบโกธิค คล้ายๆ โบสถ์ฝรั่ง

แต่หากดูดีๆ จะเห็นพระพุทธรูป ตั้งอยู่เป็นประธาน

ทุกๆ รายละเอียด เป็นแบบฝรั่งหมด

แต่เปลี่ยนองค์ประกอบ

จากคริสต์ ... เป็นพุทธ ....

เช่น ... แทนที่จะเป็น รูปนักบุญ ต่างๆ ...
นี่ก็เป็น รูปพระอรหันต์ ... อัครสาวก ...

รัชกาลที่ห้า ... ทรงสร้างวัดนี้ขึ้น

และ ใช้เป็นสถานที่สำหรับบำเพ็ญพระราชกุศล

เมื่อเสด็จฯ แปรพระราชฐาน

มาประทับ ณ พระราชวังบางปะอิน

ภายในพระอุโบสถ ตบแต่งด้วยกระจกสี

งดงามยิ่งนัก ...

อีกวัดหนึ่ง ... ที่อยู่ใกล้พระราชวังบางปะอิน
ก็คือ ... วัดชุมพลนิกายาราม

วัดนี้ เป็นวัดโบราณ มาตั้งแต่สมัยอยุธยา โน่น ...
วัดนี้ ... มีจิตรกรรมฝาผนัง ที่สวยงามมาก
แต่ดูจากสภาพแล้ว ...
อีกไม่นาน คงจะลบเลือนหมดไปแน่ๆ
ดังนั้น ... หากผ่านๆ มาแถวนี้
ก็แวะมา ทำบุญ ไหว้พระ ที่นี่ได้

ถือว่า ...
เป็นการเติม ทั้งอาหารใจ
และ อาหารสมองได้ อย่างง่ายๆ
จากบางปะอิน ... ลัดเลาะตามถนนสายเก่า
ผ่านท้องทุ่งท้องนา
แล้ว ... แวะเข้าตัวเมือง จังหวัดอยุธยา สักนิด ...
วันนี้ ... ข้าพเจ้า จะไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์แบบเด็กๆ
สืบเนื่องจาก ... เพิ่งได้อ่านข่าวคราว
เกี่ยวกับ การเปิดพิพิธภัณฑ์เล็กๆ แห่งนี้ ...
ที่นี่ ... เรียกว่าสั้นๆ ว่า
"พิพิธภัณฑ์ล้านของเล่น" ...
เพิ่งจะเปิด เมื่อไม่กี่เดือน มานี้เอง ...
ชื่อแบบเต็มๆ ก็คือ "พิพิธภัณฑ์ล้านของเล่นเกริกยุ้นพันธ์"
พิพิธภัณฑ์นี้ ... ก่อตั้งโดย
ท่านอาจารย์เกริก ยุ้นพันธ์ ...
เป็นพิพิธภัณฑ์ ... ที่เก็บสะสม "ของเล่น"
มากมาย หลายล้านชิ้น ...
ตั้งแต่ยุคเก่า โบราณๆ
ไปจนถึงของเล่นใหม่ๆ ... ในปัจจุบัน
รวมทั้งพวกของใช้ สมัยก่อน ...และ โบราณวัตถุต่างๆ ด้วย

หากแวะไปชม ... ก็อาจจะตะลึง
ในความมากมาย หลายหลาก ของ "ของเล่น"
มากมาย ๆๆๆๆๆๆๆ
กบเหลาดินสอ ... ในยุคที่ไม่มีพลาสติค
ตุ๊กตุ่น ตุ๊กตา ล้วนทำจากดินเผา
แล้วระบายสี สวยสด
ข้าพเจ้าจำได้ว่า ...

ยังทันได้เห็นและได้ใช้ กบแบบนี้
ก็ ... 40 กว่าปีแล้ว อ่ะ .....
ของเล่นยุคโบราณ ...
แข็งแรงทนทาน ... ทำด้วยสังกะสี
ตุ๊กตุ่น ตุ๊กตาแบบโบราณ ....

จำได้ว่า ... สมัยก่อน
ชอบมากกกกกก
แบบว่า ... หน้าตามัน น่ารักสุดๆ
แต่ตอนนี้ ... พอมาเห็นอีกครั้ง

ก็ดูหลอนๆ พิกล !!!
คล้ายๆ ตุ๊กตาผีสิง ....
อะจึ๋ยยยยส์

นี่คือ ... ตุ๊กตาช้างตีกลอง แบบไขลาน
จำได้ว่า ... ตอนเด็กๆ แม่เคยซื้อให้ข้าพเจ้าตัวนึง

หน้าตา สีสัน เหมือนตัวนี้เปี๊ยบเลย ...

ดูแล้ว ... ยังจำความรู้สึก

ตอนที่ได้รับมัน และ ตอนที่เล่นมันอยู่ ได้เลย ....
ซึ้งใจ ๆๆๆๆ

หุ่นยนต์ นานาชนิด

ทหารแบบต่างๆ ...

เหล่าซุปเปอร์ฮีโร่ และ สัตว์ประหลาด
มิกกี้เม้าส์ และ ชาวคณะ

เจ้าหนูอะตอม ....
เป็นการ์ตูนวิทยาศาสตร์ ที่ดีที่สุดจริงๆ
ใครอยากลองอ่าน ... มายืมข้าพเจ้าได้

จำไม่ได้แล้ว ... ว่าเรียกว่า อะไร
ใครรู้ ช่วยบอกหน่อย ...

แล้วก็สู่ยุคของ ... โดราเอมอน
และ แน่นอน ... คิตตี้ สีชมพู

นี่คือ ...

เหล่าซุปเปอร์ฮีโร่ ... ตัวเท่าคนจริง

ใครมาเที่ยวชม ... ก็อดใจไม่ได้

ต้องขอถ่ายรูปด้วย ...

รูปนี้ คือ ... จ่าอ๊อด (เจ้าเก่า) นั่นเอง ....

ความจริงแล้ว ... ผลงานเด่นๆ
ของท่านอาจารย์เกริก ... ก็คือ
ผลงานการ์ตูนต่างๆ ... สีสัน สดใส น่ารัก

เรื่องราว สนุก และ ให้ข้อคิด
เคยได้รางวัลมากมาย ในระดับโลกมาแล้ว

จากการติดตาม ... อ่านเรื่องราวชีวิตของอาจารย์เกริก
ท่านเล่าว่า ...

ท่านสร้างพิพิธภัณฑ์นี้ ... ด้วยใจรักจริงๆ

ของส่วนใหญ่ .... ก็เป็นของรัก ของหวง

ของที่เพียรเก็บสะสม มานาน ...

และเป็นของที่ บางคน .. ดูว่า ไร้ค่า และ ไร้คุณค่า

แต่ในที่สุด ...

ท่านก็สามารถ สร้างเป็นพิพิธภัณฑ์เล็กๆ ได้สำเร็จจริงๆ
แม้ว่า... จะต้องลงทุน มหาศาล

และ แน่นอนว่า ...

ผลตอบแทนในเชิงธุรกิจนั้น ... แทบจะน้อยนิด จริงๆ

แต่ก็เป็นความฝันของท่าน ...

ที่จะสร้างพิพิธภัณฑ์แบบนี้ขึ้น ... ในเมืองไทยของเรา

“... ชีวิตคนทำพิพิธภัณฑ์มันว้าเหว่มาก

เคยถามตัวเองว่า ทำไปทำไม ?

ก็ได้คำตอบ กับตัวเองว่า

เพราะมันมีประโยชน์ ไม่ไร้สาระอย่างที่คิด

และ เรามีความรัก ที่จะทำด้วย

ก็เลยยังอดทน ที่จะทำให้มันเดินต่อไปได้ ... ”
นี่คือ ...

ความในใจ ของท่านอาจารย์เกริก

“... อยากจะให้ทุกคน

ย้อนกลับไปถามตัวเอง ว่า

ทุกครั้ง ที่เห็นของเล่น ...

หัวใจเราจะรู้สึก ถึงช่วงชีวิตในวัยเด็ก

จะเกิดความรู้สึกว่า ....

อันนี้เราเคยเล่น อันนี้เราเคยเห็น

หัวใจจะแช่มชื่นมาก ใช่หรือไม่ ?

ที่สำคัญ...

เราสามารถเรียนประวัติศาสตร์ ได้จากของเล่นด้วย

ได้เห็นเทคนิคของยุคสมัย

ผมอยาก ทำให้เห็นว่า

เมืองไทย มีพิพิธภัณฑ์ของเล่นที่เป็นสากล

และ ผมน่าจะเป็นคนไทยคนหนึ่ง

ที่มีของเล่น ไว้อวดคนทั่วโลกได้ ... ”

และ ประโยคท้ายสุด ... ที่กินใจข้าพเจ้า มากๆ

ก็คือ ...

“ ... ผมเชื่อ ในประโยค ที่เคยมีคนบอกว่า

ชีวิต จะรื่นรมย์สมบูรณ์ ...

ต้องอ่านหนังสือ

เดินทางท่องเที่ยว

กินอาหารอร่อย

แล้ว

ไปพิพิธภัณฑ์ ....

นี่แหละ ....

เป็นความรื่นรมย์ที่สุดแล้ว ของผม ... ”

บ่อยครั้ง ...

ที่ข้าพเจ้ามักนึกขำๆ กับตนเอง เสมอๆ

และ ชอบคิดเล่นๆ ว่า

ชีวิตของข้าพเจ้า นั้น ...

บางที ก็ดูเหมือนจะ

ไร้สาระ ว้าเหว่ และ สิ้นหวัง ยิ่งนัก

เพราะ วันๆ หนึ่ง ... นอกจากจะทำงานแล้ว

ข้าพเจ้าก็ได้แต่ อ่านหนังสือ
แล้วก็ ... ออกท่องเที่ยว ถ่ายรูป

ไปเที่ยววัด เที่ยวพิพิธภัณฑ์ ... แบบที่น่าเบื่อๆ ...

แล้วก็ ... ไปเสาะหาของกิน

ดูๆ ไปแล้ว ...

ชีวิต ... ก็มีแค่นี้จริงๆ

แต่มาวันนี้ ...

ข้าพเจ้าก็ยังอุ่นใจ ... ที่รู้สึกว่า

ยังพอจะมีคน ... ที่เข้าใจ

วิถีชีวิต ของคนอย่างข้าพเจ้าบ้าง ...

ดังนั้น

ก็ต้อง ขอขอบคุณ ...

ท่านอาจารย์เกริก ยุ้นพันธ์ อย่างสูง

สำหรับข้อคิด และ แรงบันดาลใจดีๆ ...

และ ขอขอบคุณ อย่างเปี่ยมล้น

สำหรับ การสร้างพิพิธภัณฑ์ดีๆ ...

เพื่อคนไทยทุกคน ...

ตลอดไป

................................

....................

........

..

.

เยี่ยมชม website ของ พิพิธภัณฑ์ล้านของเล่นเกริกยุ้นพันธ์

http://www.milliontoymuseum.com/

อ่านเรื่องราว ของอาจารย์เกริก :

http://www.dailynews.co.th/web/html/popup_news/Default.aspx?Newsid=181963&NewsType=1&Template=1