วันพุธ, กันยายน 24, 2551

ตอนที่ 224 : เรื่องราว ... จากตลาดโบราณ

ฝนหยุดตกมาสองสามวันแล้ว ....
ฟ้าสดใส จิตใจเบิกบาน ... อาการป่วยดีขึ้น
ช่วงที่ข้าพเจ้า ไม่ค่อยสบายนั้น
มันน่ารำคาญสุดๆ ... เพราะ หายใจไม่ค่อยจะสะดวก
แต่วันนี้ ... ทุกๆ อย่างก็ดีขึ้นมากๆ แล้ว
ข้าพเจ้า ก็เลยแอบแว้บ เข้าไปที่ทำงาน
และ พอจัดการธุระทั้งหลายเสร็จ
ก็ไม่มีอะไรทำ ... เนื่องจากตอนนี้ เป็นช่วงสอบ final
ดังนั้น ... ข้าพเจ้าก็เลยตั้งใจ
จะแอบหนีกลับบ้าน สักหน่อย ....
แต่ พอข้าพเจ้าขับรถออกจากสถาบัน ฯ ....
ก็พบว่า
วันนี้ ... โลกสวย ฟ้าใส บรรยากาศดียิ่งนัก
ดังนั้น ...
ข้าพเจ้า ก็เลยขับรถไปเรื่อยๆ ตามถนนสายเก่าแก่ ที่คุ้นเคย
ผ่านตลาดหัวตะเข้ ... ตรงขึ้นไปเรื่อยๆ ทางฉะเชิงเทรา ถนนสายนี้ ...
ถือว่า เป็นถนนสายที่สวยมากๆ สายหนึ่ง
ยิ่ง ณ ช่วงนี้ ... น้ำท่าอุดมสมบูรณ์
ภาพที่เห็นตลอดทาง ก็คือ ทุ่งนาสีเขียวสด ...
และ มีแซมสีเหลืองนิดๆ เพราะ ข้าวเริ่มออกรวงมาบ้างแล้ว ....
ทุกอย่างรอบกายข้าพเจ้าสวย และ สดใส ....
สวยเสียจน ต้องแวะจอดรถ ... ดื่มด่ำอากาศดีๆ
และ ยังช่วยให้ ภาวะภูมิแพ้มลพิษทั้งหลาย
ของข้าพเจ้านั้น ทุเลาลงไปได้มาก
วันนี้ ...
ดอกไม้ดอกหญ้า ริมทาง ... ดูงดงามอย่างประหลาด
เป็นความสุขแบบง่ายๆ ....
ที่ใช้เวลาเดินทาง เพียงไม่กี่นาที ... จากสถาบันฯ ของเรา
ดังนั้น ...
ไหนๆ วันนี้ ... ก็ใจแตกแล้ว
ข้าพเจ้า ก็เลยออกเดินทางต่อ
ขับรถเตลิดเปิดเปิง ไปเรื่อยๆ ....
ถนนสายนี้ ...ตลอดรายทาง
มีแผงขายของ เป็นระยะๆ
ของยอดฮิต ณ ช่วงนี้ ... ก็คือ ปลาสลิด
ที่นี่ .. เป็นแหล่งผลิตปลาสลิด ที่สำคัญของประเทศเรา
ปลาสลิดตัวใหญ่ๆ สวยๆ สดๆ .... มีขายตลอดทาง
ราคาเริ่มตั้งแต่ กก. ละ 100 บาท ไปเรื่อยๆ
จนถึงเบอร์ยักษ์... ตัวใหญ่ขนาดเท่าแมวตากแห้ง
... ก็ตกประมาณ กก. ละ 200 บาท
ข้อสำคัญ ในการซื้อ ... ก็คือ
ควรจะวางแผนให้ดี ...
แบบว่า
หากซื้อแล้ว ... ยังมีการเดินทางท่องเที่ยวต่อไป
หรือ มีการจอดรถ ตากแดดทิ้งไว้อีกหลายชั่วโมง
ข้าพเจ้า ก็ไม่ขอแนะนำให้ทำ เช่นนี้ ...
เพราะ อาจจะทำให้รถของเรา
กลายเป็น รถยนต์กลิ่นปลาสลิด แบบตุๆ ...
และ เป็นกลิ่น ที่ติดทนนาน ไปอีกหลายวัน
แต่หากใคร ... นิยม กลิ่นตุๆ ตุ่ยๆ อะไรแบบนี้ ...
ก็ไม่ว่ากัน ... อิอิ ของกินอีกอย่างหนึ่ง ... ที่อยากแนะนำให้รู้จัก
ก็ดูน่ากินมาก... ย่างสดๆ ร้อนๆ หอมสะใจ
ราคาขายเป็นพวง ๆ ละ 100 บาท รวด
พวงเล็กๆ ก็มี 3-4 ตัว ... พวงใหญ่ ก็มี 2-3 ตัว
เขาลือกันว่า ... รสชาติอร่อยสุดๆ
ทั้งหอม ทั้งนุ่ม ..... ใช่แล้ว ... "หนูนา" ย่าง
ของกินสุดฮิต ณ ย่านนี้ ...
สำหรับตัวที่แขวนโชว์ตัวนี้ ...
ราคา ตัวละ 100 บาทถ้วน
จัดเป็นหนูระดับเทพ ... แบบว่า100 ปี ถึงจะมาเกิดสักที
คิดเอาเองแล้วกันว่า ....
มันจะเป็นหนูขนาด jumbo ประมาณไหน
ใหญ่ประมาณ ว่า ... กินแมวได้สบายๆ เลย
อะจึ๋ยยยยส์ ..... จากนั้น .... ข้าพเจ้า ก็มุ่งหน้าไปเรื่อยๆ อีก 1 เพลิน
ตามคำว่า "ตลาดคลองสวน" ไปเรื่อยๆ
ก็จะถึงที่นี่ ....
ความจริง ... ข้าพเจ้าเคยมาที่ตลาดนี้ หลายครั้งแล้ว
มาตั้งแต่กระแสการเที่ยว "ตลาดโบราณ" ...
ยังไม่ฮิตเหมือนตอนนี้
ตอนนี้ ... มีตลาดโบราณแบบนี้ ... มากมายหลายแห่ง
ทั้งที่สุพรรณบุรี นครปฐม ปทุมธานี ฉะเชิงเทรา .... ฯลฯ
แต่ข้าพเจ้า ชอบที่นี่มากที่สุด ด้วยเหตุผลเดียว ก็คือ
อยู่ใกล้ที่ทำงานของข้าพเจ้ามากที่สุด ....
สุข ทุกข์ประการใด ... ก็แว้บงาน ไปเดินตลาดได้
ณ ทางเข้าตลาด ... ก็เป็นสะพานไม้เล็กๆ ทอดยาวเข้าไป
มีคุณยาย ...นั่งควบคุมการจราจรอยู่ปากทางเข้า ดูจากหน้าตา ... หมวก และ กางเกง แล้ว
รู้สึกว่า ... คุณยาย จะแต่งตัว "ฮิป" สุดๆ ...
กระเป๋าถือ ก็ไฮโซสุดๆ ....
จากนั้น ... ก็เดินทะลุอุโมงค์แห่งกาลเวลา
เข้าไปในซอกเล็กๆ มืดๆ ...
แล้ว... ก็ทะลุออกมา ณ ตลาดริมคลอง
เป็นภาพที่น่าประทับใจยิ่งนัก ...
น้ำสะอาด ล้นฝั่ง ... ท้องฟ้าสดใส
สายลมพัดเอื่อยๆ ....
แค่นั่งเงียบๆ ริมท่าน้ำ .... ก็สุขสุดๆ แล้ว
สะพานไม้สูงๆ โย้เย้ไปมา
ทอดข้ามคลอง .... เป็นภาพอดีต โดยแท้

หากเดินเลียบคลองไปเรื่อยๆ ...
ก็จะเป็นตลาด ทอดยาวตลอดเส้นทาง
เป็นตลาดโบราณ แบบ indoor มีอายุประมาณ 100 ปี มาแล้ว
หากมาวันเสาร์-อาทิตย์ ... จะมีคนมาเที่ยวกันมาก
บรรยากาศ ก็คงจะแตกต่างจากที่ข้าพเจ้าถ่ายรูป ณ วันนี้มาก
และ ก็คงจะดูคึกคัก ไปอีกแบบ ....
และที่นี่ .... หากมีดารา นักร้อง คนดัง ... มาเที่ยว
ก็จะมีการถ่ายรูป ติดบอร์ดโชว์ ไว้ด้วย ....
ดูจากป้ายชื่อร้านแล้ว ... ก็เข้ากับบรรยากาศดีมาก
บรรยากาศร้านค้าแบบนี้ .... ตามต่างจังหวัด ก็ยังจะพอมีอยู่บ้าง
แต่ในกรุงเทพฯ แล้ว ... หาแทบไม่ได้แล้ว
ร้านกาแฟแบบนี้ ... ตอนนี้ กลายเป็นร้านแนว "สตาร์บัก" ไปหมดแล้ว
นี่คือ ร้านทอง ...ร้านแบบที่ ... ขายทุกอย่างในโลก
แบบว่า ... มีของมากกว่า โลตัส แน่ๆ ....
นี่คือ ... ร้านตัดผม บรรยากาศเหมือน สมัยตอนที่ข้าพเจ้ายังเด็กๆ เลย
นี่คือ ร้านตัดผมอีกร้านหนึ่ง ....
ร้านนี้ อยู่ริมคลอง ... ลมเย็นสบาย

ร้านนี้ ... เด็กๆ คึกคัก ....

โถๆๆๆ ... ตลาด 100 ปี ก็ยังอุตส่าห์มีร้านเกมส์ อีก ...

วิถีชีวิตของผู้คนในตลาดนี้ ...

ดำเนินไปอย่างช้าๆ ไร้กาลเวลา
แตกต่าง จากตลาดอันสับสนวุ่นวาย ในโลกภายนอกยิ่งนัก ยิ่งพวกแมวๆ ประจำตลาดนั้น ... ... ก็น่ารักสุดๆ
สินค้าที่นี่ ก็มีมากมาย ...
แบบว่า ของใช้ประจำวัน แบบย้อนยุค
พวกขนม/ของเล่นโบราณๆ หลอกเด็ก ... ก็มีมากมาย
เด็กๆ มาเที่ยว ที่นี่ ... คงจะชอบ
เพราะ ผู้ใหญ่ (แก่ๆ) อย่างข้าพเจ้า ... ก็ยังชอบเลย

บางร้าน ... ขายของมั่วมาก
มีทั้งตุ๊กตา / ที่สูบลมจักรยาน / คีม / กลอง / แตรลม ... ฯลฯ

พวกพืชผักแบบ บ้านๆ ... ลูกแห้งๆ เหี่ยวๆ ก็มีวางขาย
คนละอารมณ์ ... กับการเดินซุปเปอร์มาร์เก็ต เลย ....

งานฝีมือ ... เครื่องจักรสาน ก็มีขาย

พวกของกิน ก็มีมากมาย ... เช่น ขนมเปี๊ยะไส้ต่างๆ

เป็ดพะโล้ ... ก็มีขายหลายเจ้า
ตัวอวบๆ ราคาตัวละ 250 บาท ...
ร้านนี้ ... สีแดงสดใส
ขายผลิตภัณฑ์จากหมู ....
กุนเชียงแบบทำเอง ... แขวนอยู่ริมคลอง
สีแดงสดใส แบบธรรมชาติแท้ๆ .... ไม่ผสมสีแปลกปลอมทั้งสิ้น
และปลอดภัยจากยาฆ่าแมลงพวก DDT
สังเกตุจากแมลงวัน ... ที่มาเกาะ ก็ได้
ของดี อีกอย่างหนึ่งของร้านนี้
ที่ทำร้ายจิตใจข้าพเจ้า (และคนอ้วนทั้งหลาย) มากๆ
ก็คือ ... หมูกรอบ
ทำใหม่ๆ สดๆ ทุกวัน ... หนังพองกรอบ สีทอง ...
เฮ้อออออ ....
หากหั่นบางๆ ... จะพบว่า
เป็นหมูกรอบสูตรการเมืองใหม่ .... กล่าวคือ
90 : 5 : 5
แบบว่า ... เนื้อ 90% : มัน 5% : หนัง 5%
หอมนุ่ม ... มันบางๆ แทรกอยู่น้อยๆ และ หนังบางกรอบ ....
ราคา ขีดละ 40 บาท .... คุ้มค่าสุดๆ
เพราะ... เนื้อมาก นุ่มฉ่ำ มันน้อย และ หนังกรอบ
สุดยอดๆๆๆๆๆ
แมว ประจำร้านหมูกรอบนี้ ... ตัวใหญ่มากๆๆๆๆ
อาแปะ เจ้าของร้าน รักมันมาก ...
อาหารการกิน ... เลี้ยงด้วย หมูทุกชนิด ....
มันเลยตัวใหญ่ เท่าควาย ....
ชื่อของมันคือ ไอ่ "ตุ๊ด"
อาแปะ บอกว่า .... เรียกว่า ไอ่ตุ๊ด
เพราะ มันป็นตุ๊ด .... ???
หากไม่เชื่อ ... ลองไปแวะเยี่ยมเยียน ไอ่ตุ๊ด ได้ ....

พอเดินได้สักพัก ... ข้าพเจ้า ก็เริ่มหิว
ข้าพเจ้า ก็แวะที่ร้านนี้ ... เพราะคุ้นเคยกัน
มากินที่นี่ ตลอดมา .... นมนานหลายๆๆๆๆ ปีแล้ว
สองสาว (แก่) ... ที่ร้านนี้
อัธยาศัย และ น้ำใจดีเยี่ยม ....
แวะไปทีไร ... มีของกินพิเศษๆ มาปรนเปรอข้าพเจ้าเสมอ ....
และ ก็ไม่คิดเงิน ด้วย ...
ขอเพียงแค่ ได้เม้าท์กัน ก็พอแล้ว
อันว่า ... เจ๊ทั้งสองท่าน นี้ ...
ยังเป็นแฟนคลับของอ.เชาวลิต (อ.หนึ่ง) อย่างเหนียวแน่น
เวลาที่ข้าพเจ้า และ อ.หนึ่ง ไปเที่ยวที่ตลาดนี้ ทีไร
เจ๊ ก็จะ service สุดขีด ...
มีการทำ CRM ด้วยการ ผ่าแตงโม เลี้ยงฟรีๆ ทุกครั้ง
บางที หาขนมบ้านๆ โลว์ๆ มาปรนเปรอท่าน อ.หนึ่ง ทุกครั้ง
ณ คราวนี้ ... เจ๊ ก็ฝากความระลึกถึง
ไปยัง ท่าน อ.หนึ่ง ผู้กำลังศึกษา ณ แดนไกล ....
มาด้วยมากมาย ...

แบบว่า
คิดถึงนะ ... จุ๊บๆ

หุหุหุ

สูตรการกินของข้าพเจ้า ... เริ่มด้วย โอเลี้ยงหวานๆ
แล้ว ตามด้วย โค้ก ซ่าๆ ... แก้เลี่ยน
แล้วก็ .. ข้าวผัดกุ้ง
ผัดแบบแห้งๆ หอมๆ แบบ บ้านๆ ...

ของกินแนะนำ .. คือ หอยจ้อ / ปูจ๋า
เนื้อแน่น ถึงเครื่อง ...

ทอดมาร้อนๆ ... อร่อยสุดๆ
สิ่งที่ต้องระวัง ในการกิน หอยจ้อ มี 2 ประการ คือ
หนึ่ง ... ก่อนจะกิน ต้องระมัดระวังให้ดี
เนื่องจาก ทอดด้วยอุณหภูมิสูงมาก ....
หากรีบกิน แบบประมาทๆ ...
ทั้ง ปาก/ลิ้น/คอ ก็อาจจะสุกได้ง่ายๆ
และ สอง ...
อย่ากินมาก ... เพราะ ราคา ก็น่ากลัวพอสมควร
แบบว่า ... ลูกละ 8-10 บาท
ปูกระดองละ 15 บาท ....
หากหลับหูหลับตา กินมากมาย ... แบบผีปอปเข้าสิง
เผลอๆ ... อาจจะต้องอยู่ช่วยเจ๊ กวาดร้าน ก็ได้
กินแค่ นิดๆ หน่อยๆ ก็พอแล้ว ....
สำหรับ อาหารอย่างอื่นๆ นั้น ... ราคาก็ปกติข้าพเจ้า รู้สึกเสมอ ว่า ...
ช่วงเวลา... แห่งการกินอาหาร .... ที่นี่
เป็นบรรยากาศที่ สุขสุดๆ ....
ลมพัดเบาๆ ... สายน้ำ ไหลเอื่อยๆ
เป็นความสงบสุขแบบเรียบง่าย .... ที่หาได้ยากยิ่งนัก
และ เมื่อกินเสร็จ .... ข้าพเจ้า ก็เดินต่อไปเรื่อยๆ
ท่ามกลางบรรยากาศตลาด เมื่อ 100 ปี ... ที่ผ่านมา
และ หากเดินไปจนสุดทาง
ก็จะพบ สะพานไม้สูงๆ ... ทอดข้ามคลองสายนี้
สามารถ มองเห็นภาพมุมกว้างของตลาดนี้ ....ได้ชัดเจนยิ่งนัก
และ นี่ ... คงจะเป็นภาพแห่งความสงบสุข
... เป็นภาพความสงบสุข ของบ้านเมืองเรา ในอดีตกาล
กระมัง ???
บางครั้ง ... ข้าพเจ้าก็สับสนบ่อยครั้ง ว่า ...
จริงๆ แล้ว ... มนุษย์เรา ต้องการอะไรกันแน่ ?
บ้านเมืองที่เจริญ ? ... ระบบการตลาดที่เข้มข้น ?
ลด-แลก-แจก-แถม ... ล่อลวงผู้บริโภค ?
หรือ เราต้องการแค่ ....
เทคโนโลยี ที่สะดวกสบาย ? ....
ข้อมูล ข่าวสาร ที่ฉับไว ? ...
ทุกคน ... มีพร้อมในทุกสิ่งทุกอย่าง ...

... มีพร้อม ทุกสิ่งทุกอย่าง ยกเว้นความสุข ...

ทุกคน ... อยากเจริญก้าวหน้า อยากมีชีวิตที่ดี
อยากทำงานดีๆ ... มีรายได้ดีๆ
แต่ ... ก็ดูเหมือนว่า

ไม่มีใครเลย ...
ที่มีความสุขกับชีวิต และงานที่ตนเองกำลังทำอยู่เลย ???

.... แล้ว

ข้าพเจ้า ก็ลาจาก ... ตลาดคลองสวนโบราณ 100 ปี
..........
....
..
.
และ ก่อนจะมุดออก ... จากอุโมงค์แห่งกาลเวลา
ข้าพเจ้า ... ก็พบภาพนี้

คุณยายแก่ๆ ... ผิวแห้งเหี่ยว ...
หลบอยู่ ณ ซอกมุมหนึ่ง แห่งตลาดโบราณ
นั่งปิ้งกล้วย ... จุดไฟกองน้อยๆ ในเตาถ่าน
ข้าพเจ้า มองภาพนี้ อย่างเคลิบเคลิ้ม ...
คุณยาย ... ก้มหน้าก้มตา
ค่อยๆ พลิก หมุนกล้วยทีละลูกๆ อย่างช้าๆ
อย่างใส่ใจ ... อย่างมีความสุข
กล้วยทุกใบ ... ค่อยๆ สุกอย่างช้าๆ
หอมกรุ่น ... ร้อนระอุ ....
พอกล้วยสุกได้ที่ ... ก็ทำให้แบน
แล้วราดน้ำเชื่อม ... สีเหลืองฉ่ำ เป็นมันวาว ...
ขายกองละ 10 บาท ...
หากเทียบกับค่าแรง ... อายุ ... สังขาร
และ ความตั้งอกตั้งใจ ในการทำงานแล้ว
กล้วยกองนี้ ... มีคุณค่า มากกว่านี้ เงิน 10 บาท ยิ่งนัก
ดูเหมือน จะเป็นธุรกิจ ที่ไม่คุ้มค่า อะไรเลย ...
คุณยาย คิดอะไร อยู่หนอ ?
ทำงาน เพราะ ยากจน ?
ทำงาน เพราะ ใจรัก ?
ทำงาน เพราะ อุดมการณ์ ?
ทำงาน เพราะ แค่อยากจะทำ ?
ทำงาน เพราะ เป็นสิ่งที่มนุษย์พึงทำ ... ?
????

แล้ว ... ข้าพเจ้า ก็ทะลุอุโมงค์แห่งกาลเวลา

ออกมาสู่โลกยุคปัจจุบัน


พร้อมกับความรู้สึก ความทรงจำ

และ คำถาม อีกมากมาย ในใจ ... ว่า

จริงๆ แล้ว ... ตัวข้าพเจ้าเอง รู้บ้างไหม ว่า ...

" ... ข้าพเจ้า ทำงาน เพื่อ อะไร ?
ตั้งใจ เอาใจใส่ และ
มีใจรักในงาน ... มากน้อย เพียงใด ? "
.........................................

9 ความคิดเห็น:

(-_-)เด่น ZN02 ครับ กล่าวว่า...

ผมเคยไปมาครั้งนึงของกินเยอะดีครับแล้วก้อได้บรรยากาศโบราณจริงๆมีเพลงเก่าๆสุทราภรณ์เปิดเป็นบางครั้งครับขอบคุณภาพสวยๆครับ
เด่น ZN2

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ก่อนอื่น ต้องกล่าวระลึกถึง พี่เต่า และท่านอาจารย์ อุตสาหการทุกท่าน

เริ่มเรื่องเลยนะครับ
หลังจากได้เปิด เครื่องคอมฯ และได้ต่ออินเตอร์เน็ตทุกครั้ง มีความเคยชินอยู่อย่างนึงครับ ที่ผมจะทำก่อนท่องโลก Cyber คือการเข้ามายัง Blog แห่งนี้ จนแทบจะกลายเป็นยาเสพย์ติดไปแล้วครับ เมื่อเปิดทุกครั้งก็จะลุ้นว่า วันนี้พี่เต่าจะอัพบล็อกแล้วหรือยัง วันไหนเปิดเจอหัวข้อเก่าก็อดเสียใจเล็กๆ ไม่ได้ เพราะอยากเหลือเกิน... อยากเห็นความคิดใหม่ๆ แปลกๆ หรือย้อนดูภาพเก่าๆ อันตราตรึงในจิตใจทุกวินาทีที่ได้ผ่านมา แต่หากวันไหนเปิดบล็อกแล้วเห็นหัวข้อใหม่ มันจะทำให้ผมอดทนใจแทบไม่อยู่ ที่จะคอยจดจ้องทุกๆ ตัวอักษร และทุกๆ ภาพถ่าย ที่พี่เต่า บรรจงเรียงร้อย เรื่องราว

ในครั้งนี้ก็คงยังเป็นเช่นนั้น ทุกตัวอักษรตั้งแต่ต้นเรื่องไม่สามารถหลุดลอดสายตาของผมไปได้แม้แต่ตัวเดียวเลยครับ และทุกๆ ภาพผมก็จะดูอย่างเพ่งพินิจแบบไม่ยอมละสายตา เริ่มตั้งแต่การเริ่มเรื่องจากท่านตัวพี่เต่าเองถึงอาการป่วย (ซึ่งก็ฝากอวยพรขอให้พี่เต่าหายป่วยไวไว มีสุขภาพที่แข็งแรงนะครับ) เริ่มขยายออกมาสู่สิ่งรอบกาย ลม ฟ้า อากาศและสิ่งแวดล้อม จนเรื่องราวได้พามาถึงตลาดเก่าแห่งนี้

พอเริ่มเข้าอุโมงค์กาลเวลา ผมก็เหมือนถูกดึงเข้าสู่บรรยากาศ วิถีชีวิต และสิ่งแวดล้อมเก่าๆ แบบวันวานได้อย่างอิ่มเอมใจ

จนพี่เต่าได้ออกจากอุโมงค์แห่งกาลเวลาพาผู้อ่านกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง และได้ฝากข้อคิด ด้วยภาพคุณยาย อันสามารถจุดประกายความคิดของผู้อ่านได้ในหลากหลายแง่มุมด้วยภาพเพียงภาพเดียว

แต่สิ่งที่ทำให้ผมงุนงงมากมายที่สุดเลยก็คือ ภาพอุโมงค์แห่งการเวลาของพี่เต่า ในตอนต้นเมื่อเข้าอุโมงค์ปลายอุโมงค์มีแสงเจิดจ้าอยู่ปลายทางมองเห็นต้นไม้เขียวๆ สะพานไม้เล็กๆ อันจะนำไปสู่โลกอีกมิติที่เสนอวิถีชีวิตแบบวันวาน และเมื่อท่องเที่ยวจนเพลิดเพลินสมใจ เราจะต้องกลับออกมาจากอุโมงค์นี้ แต่เมื่อผมเห็นภาพอุโมงค์สิ่งที่คาดหวังก็ได้พังมลาย เพราะภาพอุโมงค์ภาพเดิมที่ปลายทางจะมีแสงสว่างจากโลกภายนอก และมีต้นไม้เขียวๆ และสะพานไม้เล็กๆ เป็นภาพที่ชินตาและคุ้นเคย เช่นเดียวกับอุโมงค์ในภาพแรกไม่มีผิด ผมจึงงุนงงว่า เรากำลังจะออก หรือ กำลังจะเข้าอุโมงค์อีกรอบ ?????

ในส่วนนี้พี่เต่าสามารถสื่อถึงการกลับมาสู่ปัจจุบันโดยใช้อุโมงค์แห่งกาลเวลาได้สมบูรณ์แล้วครับ แต่ต่อมความช่างสังเกตุของผมมันทำงานมากไปหน่อยกระมังครับ จึงอดทนใจไม่ไหวต้องฝากความคิดเห็นมาหาพี่เต่าในครั้งนี้

และสุดท้ายขอฝากถึงพี่เต่าครับว่า ศิษย์อุตสาหการคนนี้จะคอยเป็นลูกค้า มาขอยาเสพย์ติดจากพี่เต่าไปอ่านในทุกๆตอน และทุกเรื่องราวที่จะมีต่อๆ ไปครับ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

กาแฟโบราณร้านหัวมุมอร่อยมากครับ...อิอิอิ
อ่านแล้วซึ้ง...และก็หิวข้าวด้วยครับห้าห้าห้า
neck z9

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ไปมาแล้วครั่บ ขอบวกๆ



สรรพสิทธิ์ Z-H

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ดูแล้วหิวมากๆครับพี่...
อั้ม ZN02

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ร้านกาแฟ แป๊ะหลี อร่อยมั่กๆ จิงๆ คอนเฟริ์ม ^___^

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

เคยไปครั้งนึง กับพี่เต่า กับพี่หนึ่ง กับอาร์ท ป้าร้านนั้นเขาเลี้ยงสับปะรดด้วยแหละ

Mars Z5

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ตั้งใจเอามายั้ว นำลายลิงที่อยู่แถวๆ เวอร์จิเนียหรือเป่าครับ







ใครว่าง และพอมีกำลังทรัพย์ ช่งยส่งอาหาใต้ ปลาร้า หรือ อะไรก็ได้ ไปให้มันหน่อย.....


เชนฯ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

จากพี่เต่า ...

ขอขอบคุณ ความคิดเห็นเล็กๆ น้อยๆ ที่ยิ่งใหญ่
จากความคิดเห็นที่สอง มากๆ ...

ไม่เคยรู้เหมือนกัน ว่า ...
จะมีคน ตั้งใจอ่าน แบบจริงๆ จังๆ ละเอียดๆ ขนาดนี้

ซึ้งใจมากๆ ... น้องเอ๋ย

ความจริง ... รูป ในตอนนี้
มีความผิดพลาด 3 รูป ....
ลองดู ๆๆๆๆๆๆ

แล้วว่างๆ จะเฉลย นะ

หุหุหุ ...

รักเสมอ

พี่เต่า