ตอนที่ 199 : จัดระเบียบจิตใจ ...

ดังที่ข้าพเจ้า ได้ป่าวประกาศว่า ... สุดสัปดาห์นี้

จะแอบหนีไปเที่ยว แบบเล็กๆ นิดๆ หน่อยๆ นั้น

ณ ตอนนี้ ...

ข้าพเจ้า ก็เสร็จสมอารมณ์หมาย

ภาระกิจทุกอย่าง ก็สมปรารถนาทุกประการ

และ ก็กลับถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว ... ด้วยความอิ่มเอิบใจ

คาดว่า ... หลายๆ ท่าน ก็คงอยากจะรู้ว่า ...

ข้าพเจ้า ไปแห่งหนตำบลใด ? ... แบบว่า ไปหนาย ?

ไปทำอาราย ? ... ไปทำมาย? ...

.... ก็ทนอ่านไปเรื่อยๆ ก่อน ก็แล้วกัน

ดังที่ข้าพเจ้า เคยโม้มากมาย ในหลายๆ ตอน ...

แบบว่า ... ที่ข้าพเจ้าเคยบอกว่า

ข้าพเจ้าชอบเดินทางท่องเที่ยว ในหน้าฝน ...

ถึงจะเฉอะแฉะ ไปบ้าง .... แต่บรรยากาศ ก็ดีมากๆ

ทุกอย่างเป็นสีเขียวไปหมด ... แดดไม่ร้อน ฝุ่นไม่มาก

อากาศสะอาด และ หอมกรุ่นเสมอ เวลาฝนหยุดตกใหม่ๆ ...

ดังนั้น ...
ณ วันนี้ ... ข้าพเจ้าก็ขอพาท่านๆ ทั้งหลาย

มุ่งสู่ อ.หล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ....

ช่วงนี้ ถนนหนทาง โล่งสบาย
คงเป็นเพราะ เป็นหน้าฝน ... ใครๆ ก็ไม่ชอบเดินทาง
และคงเป็นเพราะ ฤทธิ์ของราคาน้ำมัน ...
ดังนั้น
ถนนบางช่วง ก็ถูกยึดครองโดยเจ้าถิ่น ...

และ ตามธรรมเนียมประเพณี ของ IE Story สัญจร
.... ก็ต้องลงรูป และเล่าเรื่องของกิน สักนิดนึง ...

เพื่อเอาไว้ยั่ว ต่อมน้ำลาย ท่านผู้อ่าน
โดยเฉพาะ ท่านๆ ที่อยู่ต่างแดน ... ไกลบ้านไกลช่อง
ก็มักจะฟูมฟาย ต่อว่าข้าพเจ้าบ่อยๆ ว่า ...

หากตอนไหน ... มีรูปของ อาหารการกิน ...
ก็ถือว่า ... ทำร้ายจิตใจ คนไกลบ้านกันเหลือเกิน

แบบว่า.... อยากกินๆๆๆๆๆ
ซึ่งเรื่องนี้ ข้าพเจ้าก็คงจะไม่มีอะไรแก้ตัว ... อิอิ

และ ขอกลับมาเล่าต่อ ... ว่า
อาหารวันนี้ ... คือ ข้าวเหนียว - ไก่ย่าง
ลาบเป็ด - ส้มตำไทย - ต้มแซบกระดูกหมูอ่อน
และมีเฉาก๊วย หอมหวาน เด้งแบบหนึบๆ กำลังดี ... เอาไว้ล้างปาก

ร้านไก่ย่างนี้ ก็อยู่ที่ อ.วิเชียรบุรี ... อันโด่งดังเรื่องไก่ๆ
เพราะ สมัยนี้ เวลาไปที่ไหนๆ ... ก็เจอแต่ป้าย ที่ว่า ...
"ไก่ย่างวิเชียรบุรี" ... ของแท้ / เจ้าแก่ / อร่อยที่สุดในสุริยจักรวาล ...
แบบว่า ... ปากซอยบ้านข้าพเจ้า ที่นนทบุรี
ก็ยังอุตส่าห์ ติดป้ายขายไก่วิเชียรบุรี เหมือนกัน
ข้าพเจ้า เคยถาม แม่ค้าเล่นๆ ว่า ...
"... อืมมมส์ .... วิเชียรบุรี เนี่ย มันอยู่ที่จังหวัดไหนจ๊ะ แม่ค้า?"

she สับไก่ดังโครมใหญ่ ... คอไก่ขาดกระเด็นไป 3 ฟุต ...

จ้องหน้าแล้วข้าพเจ้า 3 อึดใจ ... แล้วตอบแบบนักปราชญ์ ว่า ...
"... อ๋อ ... ก็อยู่จังหวัดวิเชียรบุรี ไงล่ะ (ไอ่โง่ เอ๊ยยย) ..."

......

.
ด้วยประการทั้งปวง ....

ณ วันนี้ ... ข้าพเจ้าก็ได้กินไก่ย่างของวิเชียรบุรีแท้ๆ ...

ซึ่งหากผ่านแถวนี้ทีไร ก็จะแวะกินที่ร้าน "ไก่ย่างตาแป๊ะ" เสมอ

แม้ว่า ชื่อนี้ ... จะจำได้ง่ายๆ แต่ต้องระวังของลอกเลียนให้ดีๆ

แบบว่า ... มีทั้ง ไก่ย่างอาแปะ/ ไก่ย่างอาตี๋ / ไก่ย่างอาโก

ไก่ย่างลูกสาวตาแป๊ะ / ไก่ย่างสูตรตาแป๊ะ ... ฯลฯ

พอเยี่ยมเยียนตาแป๊ะเรียบร้อย ... ก็มุ่งหน้าสู่ อ.หล่มสัก
จากหล่มสัก ... ตัดเข้าถนนสายหล่มสัก-พิษณุโลก
ซึ่ง ถือว่า เป็นถนนที่สวยมากๆ สายหนึ่งของเมืองไทย
โดยเฉพาะหน้าฝน .... เขียวสะใจ จริงๆ
พอถึงแถวสามแยกแคมป์สน ... จะเห็นวัดรำไรๆ ท่ามกลางหมอก

นี่คือ ... จุดหมายในวันนี้ ของข้าพเจ้า
ความจริง ... วัดนี้ ก็คือ วัดที่ข้าพเจ้าเล่าไว้แล้ว
ใน IE Story ... ตอนที่ 132 : เพื่อนร่วมโลก ....

วันนี้ ... ข้าพเจ้า ต้องมาวัดนี้ อีกครั้ง
เนื่องจากมีภาระกิจ อีกสองสามประการ

ทางเข้าวัด ... ตัดเลาะไปตามสันเขา

สองข้างทาง เป็นทุ่งสีเขียวขจี ... สวยสุดยอด

หากมองไปสุดขอบฟ้า ... ตรงขอบสันเขา
จะเห็นเมฆก้อนยักษ์ ... แตะอยู่แค่เอื้อม
มีกระต๊อบหลังเล็กๆ ปลูกผักบนสันเขา ...
แค่ได้เห็นภาพนี้ ... ก็สดชื่นใจแล้ว

แล้ว ... เราก็ลัดเลาะไปเรื่อยๆ ....
จนถึงปลายทาง ... ที่วัด

ภาระกิจแรกสุด ... ที่ต้องเริ่มลงมือทำเลย

คือ ... เดินไปที่องค์เจดีย์ ที่กำลังสร้างอยู่บนยอดเขา

พระเจดีย์องค์นี้ ... สูง 9 ชั้น ... กำลังก่อสร้างอยู่
เมื่อข้าพเจ้าเข้าไปภายใน ... ก็พบผู้คน กำลังทำงานกันขวักไขว่
ประมาณว่า สัก 20-30 คน ...
ข้าพเจ้า ก็เริ่มงานทันที ....

นี่คือ... วัตถุดิบชนิดแรก ที่ต้องใช้
ได้แก่ เศษแก้ว แบบหนาๆ ...
มีแทบจะทุกสี ... ทั้งเขียวอ่อน เขียวแก่ ฟ้า แดง ส้ม .... ฯลฯ
เป็นของบริจาค จากโรงงานทำขวดแก้ว

วัตถุดิบอีกอย่าง ... ก็คือ
พวกลูกปัด กระดุม หินสี และ เม็ดเครื่องประดับทั้งหลาย
ทั้งที่ทำด้วยแก้ว หิน พลาสติก ... ฯลฯ
นี่ก็ของบริจาค ... จากโรงงานบ้าง
จากของเหลือใช้ ของคนที่มาทำบุญบ้าง
มีมากมาย เป็นกระสอบๆ เลย ...
บางที ก็มีเครื่องประดับแบบ hi-soๆ ... ปะปนมาด้วย
นอกจากนี้ ... ยังมีถ้วยชามทุกชนิด ที่ไม่ใช้แล้ว
พวกที่แตกๆ บิ่นๆ ร้าวๆ ... รวมทั้ง ขวดแก้วทุกชนิด
แก้วสีต่างๆ ... เศษกระจกแผ่นๆ ...
รวมทั้ง กระเบื้องแผ่นๆ ทุกชนิด ....
พวกเครื่องสุขภัณฑ์ ... อุปกรณ์ตบแต่งบ้าน
ที่เป็นกระเบื้อง หรือ เซรามิค ... สีสวยๆ
ก็รับบริจาคทั้งนั้น ... พอได้มา ก็เอามาทุบๆๆๆๆ ให้แตก

จากนั้น ....
ของทั้งหมด ... ต้องเอามาคัดแยก
แบ่งตามประเภท / สี / ขนาด / รูปทรง
แล้วก็ ต้องเอามาล้างให้สะอาด ....
.... จากนั้น ก็เริ่มงานได้เลย


งานที่ต้องทำ ... คือ

เอาวัสดุทุกอย่าง มาจัดเป็นลวดลาย รูปทรงต่างๆ ... โดยทดลองวางเรียงบนพื้นก่อน ...
หลักการ คือ ... ควรเลือกสีที่สดใส
ใช้วัสดุ ที่หลายหลาย ... และ
ควรช่วยกันคิด ช่วยกันทำหลายๆ คน เพราะ สนุกดี

เลือกจัดตามจินตนาการของเราได้เลย ...

จัดไป เรียงไป มองไป ... แก้ไป
ทำไป ... ก็พิจารณาไป ว่า ...
นี่มันคือ อะไร ... สีอะไร ...มาจากไหน ...
แต่งแต้มจินตนาการไปเรื่อยๆ ...

ก็ค่อยๆ ทำไป ไม่ต้องรีบร้อน จนกว่าจะถูกใจเรา ...

ลองวางดูกลางแดด ... ดูสีสัน ดูประกาย ว่า สดใสเพียงใด
ใช่แล้ว ... สิ่งที่เราทำ ก็คือ ...
งานตบแต่งองค์พระเจดีย์ ... โดยใช้วัสดุ recycle ทั้งหมด
... ทีมงานทุกคน ที่มาช่วยทำ ...

ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นศิลปินอะไรมากมาย ...
แค่ใจรัก อยากจะมาช่วยกันตบแต่งองค์พระเจดีย์
แค่นี้ ก็พอแล้ว ....

จากแบบที่เราคิดๆ เรียงๆ ไว้บนพื้น
.... ก็แค่ย้ายมาติด ตามผนัง หรือ ตามเสาทุกต้น

ก็ดูจะเป็นงานง่ายๆ ... น่าสนุก
แต่พอทำจริงแล้ว ... ก็ไม่ง่ายอย่างที่คิด
เพราะ กว่าจะเตรียมวัตถุดิบเสร็จ ... กว่าจะออกแบบจนถูกใจ
และ กว่าจะค่อยๆ บรรจง แปะลงไปทีละนิดๆ ...
ก็ใช้เวลา ความอดทน และ สมาธิมากๆ ...
นอกจากนี้ ... ต้องเติมเต็มช่องว่างทั้งหมดให้เต็ม ...
ดังนั้น จึงต้องคิดค้น ออกแบบเครื่องมือทุ่นแรง มาช่วยงาน
จากภาพ ... คือ สุดยอดนวัตกรรม ของ
เครื่องมือช่วยในการตบแต่งเศษกระจก
แบบว่า ... ใช้สายยางเก่าๆ มาเจาะเสียบตะปู
แล้วใช้ปลายตะปู เป็นตัวกดเศษแก้ว เศษกระเบื้องทั้งหลาย
ให้ชิ้นงานเล็กๆ เข้าที่ และ ติดแน่น กับปูนบนฝาผนัง

อย่างไรก็ตาม ...

หากสีของเศษแก้ว เม็ดลูกปัดทั้งหลายไม่ถูกใจเรา ...

ก็ไม่มีปัญหา ...

ทีมงานหลวงพี่ ... ก็จัดให้ได้
แบบว่า ... เลือกมาสีได้เลย จะให้แปลก แหวกแนว
หรือ เป็นสีแบบเจ็บๆ แค่ไหน
หลวงพี่ ทำได้หมด ... สุดยอดๆๆๆๆ
ดูแค่รอยสักที่หลังของท่าน .... "หลวงพี่บอย"
ก็รู้แล้วว่า ... ท่านเคยเป็นศิลปินขนาดไหน ...

วิธีทำ กระจกสี ก็ได้ทำง่ายๆ ...
ก็โดยแค่เอาสี มาป้ายๆ ทาเศษกระจกแผ่นๆ ที่เขาบริจาค

จากนั้น ... ก็ตัดเป็นชิ้นๆ
จะให้มีขนาดใหญ่เล็กประการใด ... ก็จัดให้ได้
ก็จะได้ กระจกสีเจ็บๆ ... ตามต้องการ
และนี่ ... คือ ผลงานที่ช่วยๆ กันทำ ตลอดหลายๆ เดือนที่ผ่านมา
จำนวนคน ที่แวะเวียนมาช่วยกันทำนั้น ... มีหลายร้อยคนแล้ว
ผลงานออกมา ... ก็สดใส สวยงาม บริสุทธิ์

นี่คือ ... ผลงานกระจกสีสวยๆ ที่เพ้นท์กันเอง ...
ชอบๆๆๆๆ ...
ผลงานนี้ ... เป็นกลุ่มของคณะแพทย์ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งดูดีๆ ... นี่คือ ลวดลาย DNA ....
นี่ทำด้วยวงแหวนโลหะ ... ของเหลือทิ้งจากโรงงานข้าพเจ้าชอบลายนี้มาก ... โทน ดำ-ขาว
ทำจากไข่มุก (ปลอม) กับ หินสีขาว และ แก้วขุ่นๆ ...
ดูสวย สะอาด ...
นี่ก็สวย ... เป็นเทอร์คอยซ์สีฟ้าสด ...
บางเม็ดก็เป็นของจริง ... บางเม็ดก็เป็นของปลอม

นี่ก็ ... เหลืองสดใส

นี่มาจากของชำร่วย ...
ถ้วยเบญจรงค์ของเบียร์สิงห์ (ที่ชำรุด) บริจาคมา 500 ใบ ....
สีสดใส .... ดูอลังการ

พระอาทิตย์ดวงนี้ ... ข้าพเจ้าชอบมากๆๆๆๆๆ
สีน้ำเงินเข้ม .... รัศมีสีทองเป็นประกาย

รัศมีสีทอง ... ทำจากเขี้ยวของปลั๊กไฟ
เห็นแล้วอึ้ง ...

มีคนบริจาค พวกชิ้นส่วนอุปกรณ์ไฟฟ้ามากมาย ...
ส่วนใหญ่ ก็คือ พวกโรงงาน ที่ต้องทิ้งของที่ผิด spec ...
พวกชิ้นส่วนทองเหลือง ทั้งหลาย ...
จึงเป็นสีสัน และประกาย ของลวดลายทั้งหลาย

เพียงแค่ ... เดินดูลวดลายที่ เขาทำเสร็จแล้ว
ก็เพลิดเพลินยิ่งนัก ...
อย่างไรก็ตาม .... โดยหลักการร่วมกัน ...
ก็พยายามจะ ทำสร้างเป็นรูปวงกลม เป็นหลัก
เพราะทุกวงกลม ... ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก
ก็จะดูสอดคล้อง ประสานกันได้เสมอ .....
และนี่ ... คือผลงาน ...
ที่สร้างมาจาก ของไร้ค่า
ของไร้สาระ ... ของที่ไม่มีใครต้องการ ...
แต่ก็สามารถสร้างสรรค์ เป็นสิ่งที่งดงามได้ ....
ด้วยประการทั้งปวง ...

งานตบแต่งนี้ ก็ต้องทำไปเรื่อยๆ ตามเสาทั้งหลาย
แล้ว ก็ต้องตบแต่ง ตามผนังภายนอกทั้งหมดด้วย โดยทำรอบๆ องค์เจดีย์ โดยรอบ ...
ด้านนี้ ... คือ ส่วนที่ทำเสร็จแล้ว ....
เย็นแล้ว ... ฝนเริ่มตั้งเค้ามาไกลๆ ....
ทีมงานทุกคน ...
ซึ่งเป็น ใครก็ไม่รู้ ... ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย
มาจากทั่วสารทิศ ... นานาอาชีพ
แต่ก็ สามารถพูดคุยกัน
หัวเราะกัน ... ติชมกัน ... ช่วยเหลือกัน ต่างก็ตั้งใจทำงานร่วมกัน ... อย่างเบิกบาน

หลวงพี่บอย ... ก็ติดตามผลงาน
ของเหล่าศิลปินสมัครเล่นทั้งหลาย .... อย่างใกล้ชิด
และเมื่อ ข้าพเจ้ามอง ไปที่ ...
แอ่งน้ำฝน ที่นองอยู่กับพื้น ...
ข้าพเจ้า ... ยิ้มกับตัวเอง
เมื่อนึกถึง IE Story ... ตอนที่แล้ว
ก็เรื่อง ... เงาๆ สะท้อนๆ อะไรนั่นแหละ ....
ไม่น่าเชื่อว่า ... ภาพของเงาสะท้อนในแอ่งน้ำ ณ วันนี้
จะมีสีสัน ที่สดใส ชัดเจน ... ได้ขนาดนี้

คงมีหลายๆ คน ที่สุขใจ ...
ที่ได้ทำบุญทำกุศล เพื่อสร้างเจดีย์ สูงเทียมฟ้า
เพื่อหวังสวรรค์ ในภพหน้า ....
แต่สำหรับ ข้าพเจ้านั้น ....
ความรู้สึก ณ วันนี้ ... มันเกินบรรยาย
ทั้งสุขใจ ทั้งอิ่มเอิบใจ ที่ได้มาทำงานในวันนี้
ได้ทำงาน ... ได้เจอผู้คน ...
อีกทั้ง ... ก็ได้อยู่กับตัวเองเงียบๆ
ได้คิด ได้มีสมาธิ ... ได้พิจารณา ...
และ ก็ได้คำตอบ บางอย่าง ...
หลายๆ เดือน ที่ผ่านมา ...
ข้าพเจ้า ได้พบเรื่องราว ดีๆ ร้ายๆ ต่างๆ นานา มากมาย ...
จิตใจของข้าพเจ้า ... จึงดูเหมือน วัตถุกองนี้ ...
มีทั้ง ลูกปัด/หยก/เศษแก้ว/พลาสติค/ทองเหลือง
ที่คลุกฝุ่น กองๆ รวมกันไว้ ....
ทั้งสับสนปนเป ... ทั้งสกปรกและแปดเปื้อน ...
ซึ่งก็ เหมือนกับเรื่องราว ในใจ ....
ก็มีปะปน ทั้งเรื่องดี-ไม่ดี-ทุกข์-สุข-ท้อ-เหนื่อย ...
แต่มาวันนี้ ...

ข้าพเจ้า ก็ได้ เรียนรู้มากมาย ว่า ...

กว่าจะสร้าง ลวดลายที่สวยงาม ได้สักหนึ่งวงเล็กๆ

ก็ต้องเริ่มจาก ...

ค่อยๆ คัดแยก / ค่อยๆ ล้าง / ค่อยๆวางเรียง

ค่อยๆติดผนัง / ค่อยๆ กด / ค่อยๆ เช็ด

ค่อยๆ ดู และ ท้ายสุด ... ก็ค่อยๆ แก้ไขอีก ...

ทุกๆ ชิ้นส่วน .. ทุกๆ องค์ประกอบ

ไม่ว่าจะใหญ่-เล็ก / จะมีค่า-ไม่มีค่า

ล้วนมีคุณค่า และ มีความสำคัญเสมอ ...

ดังนั้น ...

หากเรารู้จักคิด รู้จักจัด รู้จักวาง ในตำแหน่งที่เหมาะสม

แม้ว่า ....

อาจจะต้องใช้เวลา และความอดทน ....

แต่ ผลลัพธ์ที่ได้ ....

ก็ย่อมสวยสดใส และงดงามอย่างแน่นอน ...

ข้าพเจ้าพบว่า ....

จิตใจของเรา .... ก็คงจะเป็นเช่นนี้ เหมือนกัน
ทุกสิ่งทุกอย่าง .... ที่เราพอใจ หรือ ไม่พอใจ ...

ทุกสิ่งทุกอย่าง ... ที่เราต้องการ หรือ ไม่ต้องการ ...
ย่อมไม่มีวันลบเลือน จากใจเราได้
ดังนั้น ...

สิ่งง่ายๆ ที่เราจะทำได้ ... ก็คือ

ก็แค่ ... รู้จักกับมัน
ชำระชะล้างมันให้สะอาด ... จัดวางในที่เหมาะสม
และ อยู่ร่วมกับมันไป ... อย่างสดใส เปล่งประกาย
ก็แค่นี้เอง ....

ดังนั้น
หากมีเวลา ... ก็ลองหัดจัดระเบียบจิตใจ
ด้วยวิธีนี้ บ้าง ...

ก็คงจะดี นะ ...

.............................................